LASTİK AGREGALI KENDİLİĞİNDEN YERLEŞEN BETONUN FİZİKSEL VE MEKANİK ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Kendiliğinden yerleşen beton ve lastik agregalı beton 90'lı yıllardan bu yana beton teknolojisinde üzerine çeşitli çalışmalar yapılan iki beton türüdür. Lastik agregalı betonların kullanılma sebeplerinin başında, atıkların değerlendirilmesi, betonun düktilitesinin artırılması ve düşük birim ağırlık elde etmek gelmektedir. Ancak lastik agregalı betonların en büyük dezavantajının lastikler ile çimento arasındaki aderansın yetersizliği olduğu bilinmektedir. Kendiliğinden yerleşen beton ise geleneksel sıkıştırılan betona göre daha yüksek harç içeriği ve yüksek toz malzeme (?0.125 mm) oranı ile elde edilen yüksek performanslı bir betondur. Kendiliğinden yerleşen beton içerisinde lastik agrega kullanımı ile aderans probleminin aşılabileceği ve yüksek dayanıma sahip karışımların hazırlanabileceği düşüncesiyle son zamanlarda çeşitli çalışmalar yapılmaktadır.Bu çalışmada lif şeklindeki lastiklerin yüksek harç oranına sahip kendiliğinden yerleşen betonların eğilme-çekme karakteristiklerine katkı sağlayabileceği düşüncesiyle kendiliğinden yerleşen lastik agregalı beton karışımları hazırlanmıştır. Çalışmada iki adet referans ve dört farklı lastik ikame oranına sahip olmak üzere toplam altı seri kendiliğinden yerleşen beton karışımı hazırlanmıştır. Hazırlanan karışımlar üzerinde taze halde, Slump-yayılma, V-hunisi, L-kutusu, J-ringi ve birim ağırlık deneyleri gerçekleştirilmiştir. Sıkıştırılmadan kalıplara dökülen karışımların, birim ağırlık, su emme, porozite, ultrases geçiş hızı, dinamik elastisite modülü, basınç, yarmada çekme ve eğilme dayanımları ile donatı aderansları belirlenmiştir. Çalışma sonucunda atık lastik kullanımıyla kendiliğinden yerleşen betonların elde edilebildiği ancak yüksek lastik ikamelerinde karışımın doldurma ve geçme kabiliyetinin azaldığı gözlenmiştir. Deney sonuçları incelendiğinde düşük lastik içeriklerinde özellikle %15 lastik ikamesinde betonun yarmada çekme ve eğilme dayanımında bir iyileşme sağlanmıştır.

Self-consolidating and rubberized concrete are two concrete types exemined with different studies since 90?s up to now. Waste management, enhance of concrete ductility and obtain a lower unit weight are the major reasons of the use of rubberized concretes. However, the biggest disadvantage of rubberized concretes are known to be poor adherence between the rubbers and cement paste. Self-consolidating concrete is a high performance concretes with higher paste volume and powder amount (?0.125 mm) than the traditional vibrated concrete. Some of the studies have been made thinking that it is possible to overcome the adherence problem and prepare high strength mixes with the use of rubber aggregates in the self-comsolidating concrete recently.In this study, rubberized self-consolidating concrete mixes were prepared considering the contribute to flexural-tensile characteristics of self concolidating concretes having higher paste volume and parepared with the tire fibers. A total of six series of self-consolidating concretes, two of them are reference and four of them having different rubber replacement, were prepared in the study. Slump flow, V-funnel, L-box, J-ring and unit weight of fresh concrete were performed on the prepared mixtures. Unit weight, water absorption, porosity, ultrasonic pulse velocity, dynamic modulus of elasticity, compressive, tensile splitting strength, flexural strength and bond strength tests were performed on the mixtures poured in the moulds without vibrating. As a results, it is observed that self-consolidating rubberized concretes can be obtained, but filling and passing ability of the mixture were decreased with the increase of rubber replacement.