ÖĞRENME-ÖĞRETME ORTAMLARINDA DURUMLU ÖĞRENME YAKLAŞIMININ UYGULANMASI VE DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Bilimin hızla ilerlediği çağımızda, bireye bilgiyi aktarmaktan ziyade bilgiyi nasıl elde edebileceğinin yolları öğretilmelidir. Kişinin bilgiyi elde edebilmesi, öğrenmeyi öğrenmesiyle gerçekleşir. Kendi öğrenme özelliklerini tanıyarak kendine uygun stratejiyi bilip uygulamasıyla kişi öğrenmeyi öğrenir. Öğrenme stratejileri, kişinin nasıl ve hangi yolla öğreneceği konusunda kullanılan araçlardır. Her geçen gün öğrenmeyi kolaylaştıracak ve aktif katılımı sağlayacak öğrenme modelleri yaşama dahil olmaktadır. Bu çalışma; öğretim elemanları ve öğrencilerin öğrenme-öğretme ortamlarında durumlu öğrenme modelini kullanma düzeylerini belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. Betimsel nitelikte olan bu çalışmada tarama (survey) yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; öğretim elemanları ile öğrencilerin kişisel bilgileri ve öğrenme-öğretme ortamlarında durumlu öğrenme modelinin kullanma düzeyleriyle ilgili maddelerden oluşan, araştırmacı tarafından hazırlanarak geçerlik-güvenirlik çalışmaları yapılan ölçek kullanılmıştır. Ölçek, Fırat Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu ile Tunceli Üniversitesi Tunceli Meslek Yüksekokulundaki 86 öğretim elemanı ve eğitim-öğretime devam eden 581 ikinci sınıf öğrencisi olmak üzere toplam 667 katılımcıya uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 17.0 for Windws Evaluation Version paket programı ile analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonuçlarına göre; araştırmaya katılan öğretim elemanları ve öğrencilerin durumlu öğrenme modelini öğrenme-öğretme ortamlarında kullanma düzeyleri açısından, genel olarak bazen kullandıkları tespit edilmiştir. Boyut bazında incelendiğinde ise; öğretim elemanları ve öğrencilerin "Bilişsel Çıraklık" boyutunu diğer boyutlara göre daha fazla kullandıkları tespit edilmiştir. Öğretim elemanları ve öğrenciler arasında durumlu öğrenme modelinin kullanılması açısından alt boyutlarında anlamlı farklılıklar çıkmıştır. Öğretim elemanları öğrencilere göre durumlu öğrenme modelini daha fazla kullandıklarını belirtmişlerdir. Öğrenme-öğretme ortamlarında uygulama alanları ve teknolojik araç-gereçler açısından eksiklikler olduğu öğretim elemanları ve öğrenciler tarafından belirtilen konular arasındadır. Sonuç olarak; elde edilen veriler neticesinde durumlu öğrenme modeli için gerekli şartların, araştırmanın yürütüldüğü üniversitelerde yeterli düzeyde olmadığı sonucuna varılmıştır. Teknolojik cihazların eksik olduğunu ve güncel derslerin yer almadığını belirten katılımcılar gerçek yaşamda kullanabilecekleri bilgilere ulaşamadıklarını belirtmişlerdir. Uygulama alanlarında teknolojik araç-gereçlerin arttırılması, alanında uzman kişilere ulaşımın kolaylaştırılması durumlu öğrenme modelinin kullanım düzeyini arttırabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Bilişsel çıraklık, Durumlu öğrenme, Yapılandırmacı yaklaşım.In today's scientifically developing world, one should be taught the ways of obtaining knowledge rather than being directly transferred. Obtaining the knowledge is enabled by learning to learn. One learns to learn by recognizing the characteristics of his/her own learning and applying the appropriate strategy. Learning strategies are the means used to find out how and in what ways learning is achieved. Each day, new learning models are included to ease learning and enable active participation. This study was carried in order to determine the level of situational learning model use by instructors and students in learning-teaching environment. In this descriptive study, a survey was conducted. To collect the data, a questionnaire which was prepared by the researcher was used. It consisted of items regarding personal information of instructors and students, and the level of situational learning model use in learning-teaching environment. The questionnaire was conducted on 667 participants, 581 of whom are second grade students and 86 of whom are instructors in Fırat University, Vocational School of Technical Sciences and Tunceli University, Tunceli Vocational High School. The collected data was analyzed by using SPSS 17.0 for Windows Evaluation Version package program. According to the data; it was determined that the instructors and students who were involved in the research generally use situational learning model in learning-teaching environment. When analyzed on the basis of category, it was found out that the category of "Scientific Apprentice" is used by instructors and students more than other categories. In addition, it was seen that there are statistically significant differences in sub-categories in terms of situational learning model use between instructors and students. Instructors have stated that they use situational learning model more compared to the students. That there are deficiencies with regards to the application areas and technological equipment in learning-teaching environment is one of the issues mentioned by the instructors and students. As a result, it was found out that the necessary conditions required for the situational learning model to take place are not at a sufficient level in the universities which the research was conducted. The participants who have stated that they lack technological devices and do not have up-to-date courses also said that they do not receive information which can be used in real life. It is thought that increasing the number of technological equipments in application areas and paving the way for the access to leading experts may enhance the level of situational learning model use. The fact that students are considered to be indifferent and weak by the instructors affects the courses in a negative way. Key Words: Scientific apprentice, Situational learning, Constructive approach.