BLEOMİSİN İLE OLUŞTURULMUŞ DENEYSEL SKLERODERMA MODELİNDE LABATİNİB TEDAVİSİNİN ETKİNLİĞİ - KARATEPE, BERÇEM AFŞAR (Fırat Üniveristesi, 2015)
Skleroderma, endotelyal hasar ve diffüz interstisyel fibroz ile karakterize bir bağ dokusu hastalığı olup, hastalığın seyri sırasında görülen akciğer fibrozi mortalite ve morbititenin en önemli nedenlerinin başında gelmektedir. Sklerodermanın patogenezi tam olarak bilinmemekle birlikte vaskülopati ve immün aktivasyonun patogenezde önemli roller aldığı düşünülmektedir. Lapatinib, 4-anilinoquinoline türevi olan bir tirozin kinaz inhibitörüdür. EGFR-1 ve 2'nin intraselüler tirozin kinaz bölgelerine reversibl olarak bağlanır ve substrat fosforilasyonunu inhibe eder. Böylece, MAPK ve PI3K gibi önemli pek çok yolağın akışını durdurur. Sonuç olarak, hücre siklus ilerlemesi, apoptoz, anjiogenez ve hücre adhezyonunu etkilemektedir. Çalışmamızın amacı, bleomisin (BLM) ile oluşturulmuş deneysel skleroderma modelinde lapatinib uygulamalarının profilaktik ve teröpatik etkinliklerinin belirlenmesidir. Çalışmaya ortalama 6 hafta yaşında ve 20-25 gram ağırlıklarında, 60 adet Balb/c dişi fare alınarak 6 eşit gruba ayrıldı (her grupta n=10). Bleomisin uygulanmayacak olan kontrol grubu farelere (grup A ve grup D), her gün sc fosfat ile tamponlanmış salin (FTS) uygulandı. BLM, FTS içerisinde çözündürülerek, B ve C grubundaki farelere 3 hafta boyunca, E ve F grubundaki farelere 6 hafta boyunca her gün sc 100 ?L (100 ?g) dozunda uygulandı. BLM'e ek olarak, C grubu (profilaktik lapatinib) farelere çalışmanın ilk gününden başlayarak, F grubu (teröpatik lapatinib) farelere ise 21. günden başlayarak, çalışma sonuna kadar her gün 30 mg/kg dozunda lapatinib sc yolla günde bir defa uygulandı. A, B ve C grup fareler 3. hafta; D, E ve F grubu fareler 6. hafta sonunda sakrifiye edildi ve yapılacak analizler için doku örnekleri alındı. Doku TGF-?1 ve fibronektin-1 mRNA ekspresyonları RT-PCR yöntemi ile belirlendi. Tekrarlanan subkutan BLM uygulamaları sonucunda; erken ve geç evrede, dermal inflamatuar hücre infiltrasyonu, dermal fibroz ve dermal kalınlıkta artış meydana geldi. Benzer şekilde TGF-?1 ve fibronektin-1 mRNA ekspresyonları belirgin artı. Lapatinibin hem profilaktik hem de teröpatik uygulamalarında TGF-?1, ve fibronektin-1 mRNA ekspresyonları belirgin azaldı. Ek olarak, histopatolojik olarak dermal nekro inflamasyon ve dermal fibrozda gerileme tespit edildi. Sonuç olarak lapatinib BLM ile uyarılmış dermal fibroz modelinde anti-fibrotik etkiler sergileyebilmektedir. Anahtar Kelimeler: Deneysel skleroderma, tirozin kinaz, lapatinib

Scleroderma is a connective tissue disease characterized by endothelial damage and diffuse interstitial fibrosis. Pulmonary fibrosis occuring during the course of disease isone of the most important causes of morbidity and mortality. Although the pathogenesis of scleroderma is not exactly known, it is thought that vasculopathy and immune activation take important roles in pathogenesis. Lapatinib, a tyrosine kinase inhibitor, is a derivative of 4-anilinoquinol. It reversibly binds intracellular-tyrosine kinase regions of EGFR1 and 2, and inhibits substrate phosphorylation. Thus, it stops the flow of many important pathways such as MAPK and PI3K. Consequently, it affects cell cycle progression, apoptosis, angiogenesis and cell adhesion. The purpose of our study is to determine the prophylactic and therapeutic efficacy of lapatinib on bleomycin (BLM) induced experimental model of scleroderma. 60 Balb/c female mice with average of 6 weeks of age and 20-25 grams in weight were included in this study and they were divided into 6 equal groups as 10 in each group. To the control mice (group A and group D), sc daily saline buffered with phosphate (PBS) was administered. BLM dissolving in FTS was administered daily for 3 weeks to the rats in groups B and C and for 6 weeks to mice in groups E and F sc at a dose 100 mcL (100 mcg). In addition to the BLM, rats in Group C (prophylactic lapatinib) starting from the first day of the study and group F (therapeutic lapatinib) from day 21, received sc lapatinib at a dose of 30 mg/ kg until the end of study. Mice in group A, B and C were sacrified on third week and those in group D,E and F on sixth week and tissue samples were removed for analyzes. Tissue TGF-?1 and fibronectin-1 mRNA expressions were determined by RT-PCR method. Repeated subcutaneous administration of BLM caused, in early and late stages, dermal inflammatory cell infiltration, increase in dermal thickness dermal fibrosis. Similarly; TGF-?1 and fibronectin-1 mRNA expressions were evidently increased. In both prophylactic and therapeutic applications of lapatinib, TGF-?1 and fibronectin-1 mRNA expressions decreased markedly. In addition, histopathologically dermal necro- inflammation and fibrosis wer detected to be decreased. Lapatinib may exhibit anti-fibrotic effects in BLM-induced dermal fibrosis model. Studies show that lapatinib is a potential therapeutic agent but it needs to be confirmed with in vivo studies. Keywords: Experimental scleroderma, tyrosine kinase, lapatinib.
Effectiveness of lapatinib treatment on bleomycin induced experimental scleroderma model
Keywords: Romatoloji