DEPRESİF BOZUKLUK ALT TİPLERİNDE SERUM IL-1BETA,IL-2, IL-6 VE IL-8 DÜZEYLERİ VE KLİNİK DEĞİŞKENLERLE İLİŞKİSİ - BÜYÜKBAYRAM, AYTEN (Fırat Üniveristesi, 2004)
I. ÖZET Giriş: Depresif bozuklukta son zamanlarda yapılan immünolojik çalışmalarda sitokinler odaklanılan konulardan biri olmuştur. Bu çalışmada bazı interlökinlerin serum düzeylerinin depresif bozukluk alt tipleri ve klinik değişkenlerle olan ilişkisi araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma süresince Fuat Üniversitesi Fırat Tıp Merkezi Psikiyatri Kliniği'ne başvuran ve yatarak ya da ayaktan tedavi gören DSM-TV tam ölçütlerine göre depresif bozukluk tanısı almış ve çalışma ölçütlerine uyan 46 Major depresif bozukluk, 24 Distimik bozukluk, ve 12 BTA depresif bozukluğu olan hasta ile 24 sağlıklı kontrol grubu çalışmaya dahil edilmiştir. Hasta grubunda çalışmaya başlamadan önce dört haftalık bir arınma periyodu ve gerekli hastalarda stabilizasyon uygulanmıştır. Hastalara sosyodemografik ve klinik bilgi formu ve Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HHDDÖ) uygulanmıştır. Kan örnekleri, çalışma kriterlerine uyan hasta ve kontrol gruplarından sabah 08.00-1 1.00 saatleri arasında alınarak serum İL- İp, IL2, IL-6 ve IL-8 düzeylerine bakılmıştır. Bulgular: IL-lp* düzeyleri açısından kontrol grubuyla tüm alt gruplar arasında anlamlı bir farklılık gözlenmedi. IL-2 düzeyleri açısından hasta ve kontrol grupları kendi içlerinde karşılaştaldığında; kontrol grubuyla major depresif bozukluk, distimik bozukluk ve BTA depresif bozukluk'lu hastalar arasında istatiksel olarak çok belirgin anlamlı farklılık belirlendi. IL-6 düzeyleri açısından hasta ve kontrol grupları kendi aralarında karşılaştırıldığında; kontrol grubuyla distimik bozukluk ve kontrol grubuyla BTA depresif bozukluk arasında anlamlı bir fark belirlendi. IL-8 düzeyleri açısından grup içi karşılaştırmalar yapıldığında; kontrol grubuyla BTA depresif bozukluklu hastalar arasında anlamlı farklılık belirlenirken, kontrol grubuyla major depresif bozukluk ve kontrol grubuyla distimik bozukluk arasında istatiksel olarak çok daha belirgin anlamlı farklılık belirlendi. Çalışmamızda kontrol grupları ile depresif bozukluklu hastalar arasında İL düzeyleri ile cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi. Sonuç: Bulgularımız, depresif bozuklukta immün bozukluğun olabileceği görüşünü desteklemekte ve teyit etmektedir. Dahası bu immün değişiklik depresifhastaların major depresif bozukluk, distimik bozukluk gibi alt gruplarındaki karakteristik klinik değişkenlerle ilişkilendirilebilir. Anahtar Kelimeler: Depresif bozukluk, Sitokin, İnterlökin, VI
Bu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.
Keywords: Psikiyatri; Psychiatry