SAĞLIK KURUMLARINDA DIŞ KAYNAK KULLANIMININ DEĞERLENDİRİLMESİ: VAN İLİ ÖRNEĞİ - ARSLAN, MİHRİBAN (Fırat Üniveristesi, 2018)
Dış kaynak kullanımı, işletmelerin temel yetenekleri dışında kalan faaliyetlerini bir anlaşma dâhilinde dışarıdan başka bir tedarikçi firmaya devretmesidir. Birçok farklı iş ve meslek faaliyetlerini kendi içerisinde gerçekleştiren, karmaşık organizasyon yapısına sahip olan sağlık kurumları dış kaynak kullanımına sıklıkla başvurmaktadır. Sağlık hizmeti sunan kurumlar, dış kaynak kullanımından yararlanarak temel yetenekleri olan tıbbi hizmetlere daha çok odaklanmaktadır. Dolayısıyla dış kaynak kullanımı sağlık kurumlarına yönetim ve hizmet sunma alanlarında birçok fayda sağlamaktadır. Fakat dış kaynak kullanımının sağladığı faydaların yanı sıra tedarikçiye aşırı bağımlı hale gelme, kurum ve hastalara ait gizli bilgilerin başkalarıyla paylaşılması, tedarikçinin sadece maliyetlere odaklanmasından dolayı hizmet kalitesinin düşmesi, kurumun temel yeteneklerini kaybetme gibi birtakım riskleri de bulunmaktadır. Bu temelde dış kaynak kullanımı hem sağlık kurumları hem de sağlık hizmeti alanlar açısından oldukça önemlidir. Son zamanlarda sağlık kurumlarında dış kaynak kullanımının uygulama alanları gittikçe artmıştır. Bu çalışma ile dış kaynak kullanım yönteminin, sağlık kurumları açısından sağladığı faydaları ve taşıdığı risklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Van İli Merkezinde yer alan kamuya ait hastanelerin yönetim ve idari birim çalışanlarına anket uygulanarak veriler toplanmıştır. Çalışmada, dış kaynak kullanımı kurumun iş yükünü hafifletme, teknolojik yenilikleri takip etme, hizmet kalitesini arttırma gibi avantajlar sağladığı belirlenirken, maliyetleri düşürmediği ve personelin asıl işine odaklanmasını sağlamadığı tespit edilmiştir. Ayrıca ek maliyetlerin ortaya çıkması, temel yeteneklerin kaybedilmesi, tedarikçi firma tarafından sunulan hizmetlerde denetim zorluğunun yaşanması, tedarikçinin düşük performans göstermesi ile istenilen verimin alınmaması gibi dezavantajlarının olduğu belirlenmiştir.

Outsourcing is the transfer of activities outside of the core capabilities of the enterprises from one external supplier to another within an agreement. Healthcare institutions that have a complex organizational structure that performs many different business and professional activities in their own right often resort to outsourcing. Institutions intend to provide health services from outsourcing in order to focus more on medical services within their origin skills. Therefore outsourcing provides many benefits in the areas of management and service delivery to healthcare institutions. But there are some risks such as becoming excessively dependent on suppliers, sharing confidental information on institutions and patients to others, reducing the quality of service due to the supplier's focus only cost and losing the basic skills of the institution as well as the benefit of outssourcing. On this basis outsourcing is very important in terms of both healthcare institutions and health care providers. In recent years, outsourcing has been increasingly applied in health care institutions. With this study, it is aimed to examine the benefits and risks of outsourcing method in terms of health institutions. A questionnaire was applied to the management and administrative staff of the public hospitals in Van to collect data. In this study, it has been found that outsourcing provide benefits such as reducing the organisation's work load, following technological innovations, increasing service quality and patient satisfaction, but it does not reduce costs and does not allow staff to focus on the main business. In addition, it has been determined that there are disadvantages such as being dependent on supplier, sharing confidential information about patient and institution to others, loss of basic skills, and poor performance of supplier.
Evaluation of outsourcing in health institutions: The case of Van
Keywords: Sağlık Kurumları Yönetimi