Miller sınıf I ve II diş eti çekilmelerinde modifiye koronale kaydırılan tünel tekniği ile kombine trombositten zengin fibrin veya subepitelyal bağ dokusu greftinin etkinliğinin değerlendirilmesi - Karakuş, Recep (Fırat Üniveristesi, 2026)
1. ÖZET MİLLER SINIF I VE II DİŞ ETİ ÇEKİLMELERİNDE MODİFİYE KORONALE KAYDIRILAN TÜNEL TEKNİĞİ İLE KOMBİNE TROMBOSİTTEN ZENGİN FİBRİN VEYA SUBEPİTELYAL BAĞ DOKUSU GREFTİNİN ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ Diş eti çekilmesi, gingival marjinin mine sement sınırından apikale doğru yer değiştirmesi ile karakterize, kök yüzeyinin açığa çıkmasına neden olan yaygın bir periodontal durumdur. Etiyolojisi multifaktöriyel olup travmatik diş fırçalama, ince diş eti fenotipi, yetersiz keratinize doku genişliği, diş malpozisyonları ve periodontal hastalıkları içermektedir. Diş eti çekilmesi; estetik problemlere, dentin hassasiyetine ve kök çürüğü riskinde artışa yol açabilmektedir. Subepitelyal bağ dokusu grefti (SBDG), koronale ilerletilmiş tekniklerle birlikte uygulandığında yüksek öngörülebilirlik ve üstün estetik sonuçlar sağlaması nedeniyle kök yüzeyi örtülmesinde altın standart olarak kabul edilmektedir. Bununla birlikte, ikinci bir cerrahi saha gerektirmesi nedeniyle donör saha morbiditesine neden olabilmektedir. Trombositten zengin fibrin (TZF) ise büyüme faktörleri açısından zengin otolog bir biyomateryal olup, ikinci cerrahi saha ihtiyacını ortadan kaldırması ve doku rejenerasyonunu desteklemesi nedeniyle umut verici bir alternatif olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Miller Sınıf I ve II diş eti çekilmelerinin tedavisinde Modifiye Koronale Kaydırılan Tünel Tekniği (MKKT) ile birlikte uygulanan TZF ve SBDG'nin klinik etkinliğinin; kök kapanma yüzdesi, klinik ataçman kazancı, keratinize doku genişliği, diş eti kalınlığı ve estetik sonuçlar açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmaya, Fırat Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı'nda MKKT tekniği ile birlikte TZF (n=18) veya SBDG (n=20) uygulanmış, sistemik olarak sağlıklı ve sigara kullanmayan toplam 38 hastanın izole Miller Sınıf I veya II diş eti çekilmesi vakaları dahil edilmiştir. Klinik periodontal parametreler (Plak İndeksi, Gingival İndeks, Cep Derinliği, Çekilme Derinliği, Klinik Ataçman Seviyesi, Keratinize Doku Genişliği ve Diş Eti Kalınlığı) başlangıçta, 3. ay ve 6. ayda kaydedilmiş olup veriler retrospektif olarak hasta kayıtlarından elde edilmiştir. Kök kapanma yüzdesi hesaplanmış, estetik sonuçlar standardize klinik fotoğraflar üzerinden Kök Kapanma Estetik Skoru (KKES) kullanılarak değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizlerde grup içi karşılaştırmalar için Wilcoxon işaretli sıralar testi ve Friedman testi, gruplar arası karşılaştırmalar için ise Mann–Whitney U testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, her iki tedavi grubunda da başlangıca kıyasla 3. ve 6. aylarda çekilme derinliğinde azalma, klinik ataçman kazancında artış ve keratinize doku genişliğinde artış açısından istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler olduğunu göstermiştir (p<0,05). SBDG grubunda %90'ın üzerinde tam kök kapanma oranları elde edilirken, TZF grubunda bu oran yaklaşık %70–75 olarak bulunmuştur. Ortalama klinik ataçman kazancı SBDG grubunda 3,5 mm, TZF grubunda ise 2,8 mm olup, gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Ortalama KKE skorları SBDG grubunda (8,5/10), TZF grubuna (7,2/10) kıyasla anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Keratinize doku genişliği her iki grupta da anlamlı artış göstermiş olup, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Bu retrospektif çalışmanın sınırlamaları dahilinde, MKKT ile birlikte uygulanan SBDG, kök kapanma oranı, klinik ataçman kazancı ve estetik sonuçlar açısından TZF'ye kıyasla daha üstün sonuçlar göstermesi nedeniyle altın standart olma özelliğini korumaktadır. Bununla birlikte TZF; otolog yapısı, kolay hazırlanabilirliği, ikinci cerrahi saha gerektirmemesi ve postoperatif hasta konforunu artırması gibi avantajları nedeniyle, özellikle donör saha morbiditesinin istenmediği durumlarda etkili bir alternatif tedavi seçeneği olarak değerlendirilebilir. Tedavi seçimi, defekt özellikleri, estetik beklentiler ve hasta tercihleri doğrultusunda bireyselleştirilmelidir. Anahtar Kelimeler: Diş eti çekilmesi, Modifiye koronale kaydırılan tünel tekniği, Trombositten zengin fibrin, Subepitelyal bağ dokusu grefti

2. ABSTRACT EVALUATION OF THE EFFECTIVENESS OF COMBINED PLATELET-RICH FIBRIN OR SUBEPITHELIAL CONNECTIVE TISSUE GRAFT WITH THE MODIFIED CORONALLY ADVANCED TUNNEL TECHNIQUE IN MILLER CLASS I AND II GINGİIVAL RECESSIONS Gingival recession is a common periodontal condition characterized by the apical displacement of the gingival margin beyond the cemento-enamel junction, resulting in root surface exposure. Its etiology is multifactorial and includes traumatic toothbrushing, thin gingival phenotype, insufficient keratinized tissue width, tooth malposition, and periodontal disease. Gingival recession may lead to aesthetic concerns, dentin hypersensitivity, and an increased risk of root caries. Although the subepithelial connective tissue graft (SCTG) combined with coronally advanced techniques is considered the gold standard for root coverage due to its high predictability and superior aesthetic outcomes, it requires a second surgical site, which may result in donor site morbidity. Platelet-rich fibrin (PRF), an autologous biomaterial rich in growth factors, has emerged as a promising alternative by eliminating donor site complications while enhancing tissue regeneration. The aim of this retrospective study was to compare the clinical efficacy of the Modified Coronally Advanced Tunnel Technique (MCAT) combined with either PRF or SCTG in the treatment of Miller Class I and II gingival recessions, with respect to root coverage percentage, clinical attachment gain, keratinized tissue width, gingival thickness, aesthetic outcomes, and patient-reported comfort. A total of 38 systemically healthy, non-smoking patients presenting with isolated Miller Class I or II gingival recessions treated with MCAT in combination with PRF (n=18) or SCTG (n=20) at the Department of Periodontology, Fırat University Faculty of Dentistry, were included. Clinical periodontal parameters (Plaque Index, Gingival Index, Probing Depth, Recession Depth, Clinical Attachment Level, Keratinized Tissue Width, and Gingival Thickness) recorded at baseline, 3 months, and 6 months postoperatively were obtained retrospectively from patient records. Root coverage percentage was calculated, and aesthetic outcomes were evaluated using the Root Coverage Esthetic Score (RES) based on standardized clinical photographs. Statistical analyses were performed using the Wilcoxon signed-rank test and Friedman test for intragroup comparisons, and the Mann–Whitney U test for intergroup comparisons. The findings indicated that both treatment groups exhibited statistically significant improvements at 3 and 6 months compared to baseline in terms of recession depth reduction, clinical attachment gain, and keratinized tissue width increase (p<0.05). The SCTG group demonstrated complete root coverage rates exceeding 90%, whereas the PRF group achieved approximately 70–75% root coverage. The mean clinical attachment gain was 3.5 mm in the SCTG group and 2.8 mm in the PRF group, with a statistically significant difference between groups (p<0.05). The mean RES scores were significantly higher in the SCTG group (8.5/10) compared to the PRF group (7.2/10) (p<0.05). Keratinized tissue width increased significantly in both groups, with no statistically significant difference observed between them (p>0.05). Within the limitations of this retrospective study, SCTG combined with MCAT remains the gold standard for the treatment of Miller Class I and II gingival recessions, demonstrating superior root coverage, clinical attachment gain, and aesthetic outcomes compared to PRF. However, PRF represents a viable alternative, particularly in cases where minimizing donor site morbidity is a priority, owing to its autologous nature, ease of preparation, elimination of a second surgical site, and improved postoperative patient comfort. Treatment selection should be individualized based on defect characteristics, aesthetic demands, and patient preferences. Keywords: Gingival recession, Modified coronally advanced tunnel technique, Platelet-rich fibrin, Subepithelial connective tissue graft
Evaluation of the effectiveness of combined platelet-rich fibrin or subepithelial connective tissue graft with the modified coronally advanced tunnel technique in miller class I and II gingiival recessions
Keywords: Diş Hekimliği