ŞİZOFRENİ ALT TİPLERİNDE SERUM IL,IB,IL-2,IL-6 VE IL-8 DÜZEYLERİ VE KLİNİK DEĞİŞKENLERLE İLİŞKİSİ - BAYIK, YILMAZ (Fırat Üniveristesi, 2004)
I. ÖZET Giriş: Şizofrenide son zamanlarda yapılan immünolojik çalışmalarda sitokinler odaklanılan konulardan biri olmuştur. Bu çalışmada bazı interlökinlerin serum düzeylerinin şizofreni alt tipleri ve klinik değişkenlerle olan ilişkisi araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma süresince Fırat Üniversitesi Fırat Tıp Merkezi Psikiyatri Kliniği ve Polikliniğine başvuran ve yatarak ya da ayaktan tedavi gören DSM-IV tanı ölçütlerine göre şizofreni tanısı almış ve çalışma ölçütlerine uyan 18 paranoid tip, 16 dezorganize tip, 15 farklılaşmamış tip ve 12 rezidüel tip şizofren hasta ile 25 sağlıklı kontrol grubu çalışmaya dahil edilmiştir. Hasta grubunda çalışmaya başlamadan önce dört haftalık bir arınma periyodu ve gerekli hastalarda stabilizasyon uygulanmıştır. Hastalara sosyodemografık ve klinik bilgi formu ve Kısa Psikiyatrik Değerlendirme Ölçeği (KPDÖ) uygulanmıştır. Kan örnekleri, çalışma kriterlerine uyan hasta ve kontrol gruplarından sabah 08.00-1 1.00 saatleri arasında alınarak serum IL-ip, IL2, IL-6 ve IL-8 düzeylerine bakılmıştır. Bulgular: İL- ip düzeyleri açısından kontrol grubuyla paranoid tip şizofrenili hastalar arasında, dezorganize tip ile paranoid tip ve farklılaşmamış tip sergileyen hastalar arasında anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. IL-2 düzeyleri açısından; kontrol grubuyla rezidüel tip şizofrenili hastalar arasında anlamlı farklılık belirlenirken; bu farklılık kontrol grubuyla sırasıyla dezorganize ve farklılaşmamış tip sergileyen hastalar arasında çok daha belirgindi. IL-6 düzeylerine bakıldığında; değişik gruplar arasında anlamlı farklılık mevcuttu. IL-8 düzeyleri açısından; kontrollerle paranoid tip ve paranoid tiple sırasıyla dezorganize, farklılaşmamış ve rezidüel tipler arasında anlamlı farklılıklar belirlendi. Cinsiyete göre yapılan karşılaştırmalarda ise; İL- İp düzeyleri yalnızca farklılaşmamış grupta anlamlı cinsiyet farklılığı gösterdi. IL-2 düzeyi, dezorganize tipte erkeklerde anlamlı olarak daha yüksekti. Paranoid ve farklılaşmamış tip şizofrenili hastalarda IL-8 düzeyi erkekler lehine anlamlı olarak yüksek bulundu. Dezorganize şizofreni grubunda IL-2 ve IL-6 arasında anlamlı pozitif korelasyon belirlendi. Sonuç: Bulgularımız, şizofrenide immün bozukluğun olabileceği görüşünü desteklemekte ve teyit etmektedir. Bu hastalarımızın otoimmün bir süreç geçirmekteolduğu ihtimali ile örtüşmektedir. Dahası bu immün değişiklik şizofren hastaların alt gruplarındaki karakteristik klinik değişkenlerle ilişkilendirilebilir. Anahtar Kelimeler: Şizofreni, Sitokin, înterlökin,
Bu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.
Keywords: Psikiyatri; Psychiatry