RATLARDA HYALURONİK ASİT'İN TENDON İYİLEŞMESİ VE ADEZYON ÜZERİNE ETKİSİ - BÜYÜK, FATİH (Fırat Üniveristesi, 2020)
Tendon yaralanmaları insan ve hayvanlarda sıklıkla karşılaşılan ve iyileşme sürecinde adezyon ve tendon kopması ile karşılaşılan sıkıntılı bir süreci içermektedir. Bu çalışmada tendon iyileşmesinde tekrarlayan hyaluronik asit (HA) uygulanmasının tendon iyileşmesi ve adezyon üzerindeki etkinliğinin makroskopik, biyomekanik ve histopatolojik olarak ortaya konulması amaçlandı. Çalışmamızda 6 aylık yaşında toplam 30 adet Spraq Dawley ratları kullanıldı. Ratlar 3 gruba ayrıldı. Anestezi sonrası primer tendon onarımı sonrası adezyon modeli oluşturuldu. Çalışmadaki 1. grup kontrol grubu olarak değerlendirildi ve operasyon sonrası herhangi bir tedavi uygulanmadı. İkinci grubundaki ratların tendon çevresine tez doz 0.075 ml/kg hyaluronik asit, 3. grup'taki ratlara ise operasyondan hemen sonra 3. 7. ve 14. günlerde ilaç uygulama tekrarlandı. Tüm ratlar sakrifiye edilen makroskopik, biyomekaniksel ve histopatolojik olarak değerlendirildi. Makroskobik, biyokmekanik ve histopatolojik değerlendirmeler sonucunda HA uygulanan 2. ve 3. gruplar herhangi bir tedavi uygulanmayan 1. gruba göre daha düşük skorlu olduğu görüldü. Makroskobik değerlendirme sonucunda, 2. ve 3. grup adezyon derecesi 1. gruba göre anlamlı olarak düşük idi (p< 0,05). İkinci grup ile 3 grup arasında makroskobik sonuçlar anlamlı değildi (p>0,05). İnflamasyon grup 3 den en düşük derecede idi (p< 0,05). Neovaskülarizasyon, fibroblastik proliferasyon ve fibrozis yönünden gruplar arasında farklılık gözlenmedi. Gruplar arasında gerim tension ortalamaları yönünden farklılık gözlense de istatistiksel değerlendirmede gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç olarak, tendon yaralanmaları sonrasında yapılan cerrahi tedaviyi takiben tekrarlanan HA uygulaması ile iligili daha detaylı çalışmalara yapılması kanısına varıldı.

endon injuries are often encountered and involved a troublesome healing process as adhesion and rupture in human and domestic animals. The aim of this study was to determine repetitive applications of hyaluronic acid on tendon healing by macroscopical, biomechanical, and histopathological. A total of 30 Spraq Dawley rats were used in each group of 10 animals in each group at the age of 6 months. Following anesthesia, adhesion model was created after primary tendon repair and the skin was closed with simple separate sutures. After the operations in the study, the first group (group 1) was considered as the control group and no postoperative treatment protocol was applied. Group 2 was applied at 0.075 ml / kg of hyaluronic acid immediately after the operation around the tendon of the 10 animals in the second group, Group 3 was applied same dosage of HA on days of 0, 3, 7 and 14. At the 6th postoperative week, the macroscopic, biomechanical, and histopathological data obtained were evaluated statistically. In the findings of macroscopic evaluation, the macroscopic adhesion degree was found to be significantly low in the 2 and 3 groups in which to the control group (p< 0,05). A significant difference was not seen between the groups 2 and 3, (p>0,05). When the inflamation degree was observed lower in the group 3, it was not seen to be neo-vascularisation, fibroblastic proliferation, and fibrosis between groups. There was no difference in tension between groups biomechanically (p>0.05). In conclusion, detailed studies are needed as to whether HA can be used as a part of the postoperative management following primary tendon repair.
Effect of hyaluronic acid on adhesion and tendon healing in rats
Keywords: Veteriner Hekimliği