Aile Hekimliği Birimine Başvuran Bireylerde Obezite Sikliği Ve Fiziksel Inaktivite: Elaziğ Örneği - Ulaş, Bircan; Uncu, Fatoş; Soylar, Pinar (My University, 2016)
Bu çalışmanın amacı Elazığ İl merkezinde Aile Hekimliği birimlerine başvuran bireylerde obezite sıklığının saptanması ve fiziksel olarak aktif olmayanların belirlenmesidir. Tanımlayıcı tipte olan bu çalışma 2015 yılı şubat ayı içerisinde Elazığ İli Aile Hekimliği Merkezleri'ne tanı ya da tedavi amaçlı başvuran ve araştırmaya katılmayı kabul eden 20 yaş ve üzeri 473'ü kadın ve 266'sı erkek olmak üzere toplam 739 kişi üzerinde yürütüldü. Veriler anketörler tarafından anket yöntemi ile toplandı. Obezite vücut kütle indeksine (VKİ) göre değerlendirildi (VKİ >= 30). Katılımcılar aktif ve inaktif olarak sınıflandırıldı. Fiziksel aktivite önerilerine uyulup uyulmadığı sorgulandı. Haftada en az 150 dakikalık haftanın 5 günü 30 dakikalık orta şiddette bir egzersiz yapanlar fiziksel olarak aktif kabul edildi. Verilerin değerlendirilmesinde ki-kare, varyans analizi ve t testi kullanıldı. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edildi. Araştırmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 40,5±12,7 yıldır ve katılımcıların %64,0'ı (n=473) kadın, %36,0'ı (n=266) erkektir. Tüm katılımcıların ortalama VKİ değeri 26,8±5,3 kg/m2'dir. Yaş arttıkça VKİ değeri de artmakta olup, erkeklerin VKİ değerleri ortalaması kadınlardan anlamlı derecede fazladır. Katılımcıların %23,0'ı obez, %30,7'i hafif şişman, %46,3'ü ise normal VKİ değerine sahiptir. Cinsiyete göre bakıldığında kadınların %27,3'ü (n=129), erkeklerin %15,4'ü (n=41) obez grubunda yer almaktadır. Katılımcıların 429'u (%58,1) fiziksel olarak inaktif bulundu. Bunların 124'ü erkek ve 305'i kadındı. Aktif olarak sınıflandırılan 310 (%41,9) bireyin 168'i kadın ve 142'si erkek idi. Kadınlar ve erkekler arasında anlamlı bir farklılık bulundu (p<0,05). Ayrıca VKİ değerlerine göre fiziksel olarak aktif olanlarla olmayanlar arasında da istatistiksel olarak anlamlı farklılık vardır (p<0,05). Araştırma sonucunda Elazığ örnekleminde obezite ve fiziksel inaktivitenin oldukça yaygın olduğu görüldü. Yetişkinlerde fiziksel aktiviteyi artırmaya yönelik etkinliklerin düzenlenmesi önerilebilir.
Keywords: Beslenme ve Diyetetik; Halk ve Çevre Sağlığı; Sağlık Politikaları ve Hizmetleri