Effect of Successful Percutaneous Transluminal Coronary Angioplasty on QT Dispersion and Changes with Restenosis - Karadağ, Makbule Kutlu (Fırat University, 2007)
Objectives: The objective of this study was to describe the effect of successful percutaneous transluminal coronary angioplasty (PTCA) on QT dispersion and to see the changes with restenosis. In addition, we tried to research feasibility of QT and QTc dispersion as a useful noninvasive method to determine restenosis. Material and Methods: 34 patients who were decided for PTCA after coronary angiography were included in this study. Prior to PTCA, in the first 24 hour after the procedure and at 3 or 6 months interval twelve-lead electrocardiograms (ECG) of every patient at 50 mm/sec were recorded. During follow up period, coronary angiography was applied to 13 patients due to symptoms and stress test results and 9 of these had stenosis and 4 normal coronary arteries. Results: A significant reduction in QT dispersion (QTd) and corrected QT dispersion (QTcd) in the first 24 hours after PTCA was observed and during the succeeding period mean 4 months (3 to 6) these values didn't change if there is no restenosis. Developing restenosis caused an important increase in QTd and QTcd values. Conclusion: Reduction in QTd after PTCA may prevent unwanted events like sudden cardiac death and malignant ventricular arrhythmias. With developing restenosis QT dispersion increases and we think that to follow up after PTCA or to determine restenosis after revascularization QT dispersion may be used as a noninvasive method. ©2007, Firat University, Medical Faculty

Giriş: Çalışmada amaç koroner arter hastalarında başarılı perkütan transluminal koroner anjiyoplasti'nin (PTKA) QT dispersiyonu ve hıza göre düzeltilmiş QT dispersiyonu üzerine etkisini ve takipte de restenozla değişimini araştırmaktı. Bu şekilde PTKA sonrası takipte QT dispersiyonu ve düzeltilmiş QT dispersiyonu değerinin noninvaziv bir yöntem olarak kullanılabilirliği sorgulandı Gereç ve Yöntem: Çalışmaya koroner anjiyografileri yapılıp PTKA kararı alınan 34 hasta alındı. PTKA öncesi ve işlem sonrası ilk 24 saat içinde 50 mm/sn hızında birer elektrokardiyografi (EKG) kaydı alındı ve daha sonra belirti yoksa 3. ile 6.ayda kontrollere çağrıldı (ortalama 4 ay) ve bu hastalardan birer EKG kaydı daha alındı. Alınan EKG kayıtlarından ortalama QT dispersiyonu (QTd) ve düzeltilmiş QT dispersiyonu (QTcd) hesaplandı. İzlemde efor testi pozitifliği veya belirtiler nedeniyle 13 hastaya kontrol koroner anjiyografi yapıldı. Koroner anjiyografi sonucuna göre restenoz veya normal koroner arter saptanan hastaların QTd ve QTcd değerleri hesaplandı Bulgular: Yapılan ölçümlerde PTKA öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında ilk 24 saatte QTd ve QTcd belirgin olarak azaldı. Uzun dönem takipte restenoz saptanan hastalarda hesaplanan QTd işlem öncesi değerlere yaklaşmıştı. QTcd değerinin de aynı şekilde PTKA ile azaldığı ve restenoz gelişmesiyle de arttığı görüldü. Sonuç: PTKA sonrası iskeminin giderilmesi ile QTd ve QTcd azalır; bununla birlikte restenozun gelişmesiyle QTd ve QTcd artar. Artmış QTd değerleri ani ölüm ve ventriküler taşikardiyle ilişkili bulunmuştur. PTKA sonrası takipte ve önemli bir sorun olan restenozun saptanmasında QTd değerlerinin yol gösterici noninvaziv bir yöntem olabileceğini düşünmekteyiz. ©2007, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Başarılı Perkütan Transluminal Koroner Anjiyoplastinin QT Dispersiyonu Üzerine Etkisi ve Restenozla Değişimi