ÖĞÜTÜLMÜŞ VERMİKÜLİT KULLANILARAK ÜRETİLEN KENDİLİĞİNDEN YERLEŞEN HARÇLARIN YÜKSEK SICAKLIK DİRENCİ - TOPRAK, HASAN ANIL (Fırat Üniveristesi, 2020)
Bu tez çalışmasında amaç kendiliğinden yerleşen harç (KYH) üretiminde mineral katkı maddesi kullanımının dayanım ve durabilite özellikleri üzerindeki etkisinin araştırılmasıdır. KYH'lerin işlenebilirlik özelliklerini belirlemek için taze harç deneyleri, dayanım ve durabilite özelliklerini belirlemek için sertleşmiş harç deneyleri uygulanmıştır. Yapılan deneysel çalışmalarda, KYH üretiminde agrega olarak 0-2 mm ve 2-4 mm dere agragası kullanılmıştır. Mineral katkı olarak öğütülmüş haldeki genleştirilmiş vermikülit (GV) %5, %10, %15, %20 oranlarında CEM I 42,5 N çimento yerine ikame edilmiştir. Ham vermikülit (HV) ise %5, %10, %15, %20 oranlarında CEM I 42,5 N çimento yerine, %10, %20, %30 ve %40 oranlarında agrega yerine ikame edilmiştir. KYH karışımlarında bağlayıcı miktarı 630 kg/m3, süper akışkanlaştırıcı 6 ile 8 kg/m3 miktarında sabit tutulurken su/bağlayıcı oranı değişmiştir. Kontrol numunesiyle birlikte 13 farklı karışım hazırlanmıştır. Tüm KYH karışımlarının taze haldeki özelliklerini belirlemek için mini çökme-yayılma ve viskozimetre deneyleri gerçekleştirilmiştir. KYH'lerin sertleşmiş haldeki özelliklerini belirlemek için 40x40x160 mm prizmatik numunelere eğilmede çekme dayanımı, basınç dayanımı ve yüksek sıcaklık deneyleri uygulanmıştır. 50x50x50 mm küp numunelere yoğunluk, porozite, toplam su emme ve kılcal su emme deneyleri uygulanmıştır. Deney sonuçlarına göre mineral katkı kullanılan KYH'lerin taze haldeki özellikleri kendiliğinden yerleşebilirlik kriterlerine uymaktadır. GV katkı kullanımı su emme değerlerini arttırırken mekanik özellikleri zayıflatmıştır. Kullanılan mineral katkı maddesi çeşit ve miktarı yüksek sıcaklık direncini etkilemiştir.

The aim of this thesis is to investigate the effect of mineral additive use on strength and durability properties of self-compacting mortar (SCM) production. Fresh mortar experiments and hardened mortar experiments were used to determine the workability properties and strength and durability characteristics of SCMs, respectively. In experimental studies, 0-2 mm and 2-4 mm river aggregates were used in the production of SCM. Grinded expanded vermiculite (EV) as mineral additive was replaced by CEM I 42.5 N cement at 5%, 10%, 15%, 20%. Raw vermiculite (RV) was replaced by CEM I 42.5 N cement at 5%, 10%, 15%, 20%, and 10%, 20%, 30% and 40% instead of aggregates. While the amount of binder and the super plasticizer was kept constant with 630 kg/m3 and 6 to 8 kg/m3, respectively, the water/binder ratio was changed. 13 different mixtures were prepared including control sample. In order to determine the fresh properties of all SCM mixtures, mini-slump flow and viscosity experiments were performed. Flexural, compressive strength and high temperature experiments were applied to determine the hardened properties of SCMs to 40x40x160 mm prismatic samples. Density, porosity, total water absorption and capillary water absorption experiments were applied to 50x50x50 mm cube samples. According to experiment results, the fresh properties of the mortars with the mineral additive have complied with the criteria of self compactibility. While expanded vermiculite additive has increased water absorption values, the mechanical properties have weakened. The type and amount of mineral additive used affected the high temperature resistance.
High temperature resistance of self compacting mortars made with ground vermiculite
Keywords: İnşaat Mühendisliği