FEN BİLİMLERİ ÖĞRETMENLERİNİN COVID-19 DÖNEMİNDE UZAKTAN EĞİTİM VE SONRASINDAKİ YÜZ YÜZE EĞİTİME GEÇİŞ SÜREÇLERİ HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ - TOĞANTEMUR, SEHER (Fırat Üniveristesi, 2024)
Bu araştırmanın amacı, fen bilimleri öğretmenlerinin COVID-19 döneminde ve sonrasındaki yüz yüze eğitime geçiş süreçleri hakkındaki görüşlerinin belirlenmesidir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden olan fenomenoloji (olgu bilimi) yöntemi kullanılmıştır. Araştırma, 2020-2023 yılları arasında COVID-19 döneminde, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde bulunan illerde görev yapan 30 fen bilimleri öğretmeni ile yürütülmüştür. Veriler yarı yapılandırılmış mülakat kullanılarak elde edilmiştir. Öğretmenler ile yapılan mülakatlardan elde edilen veriler içerik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmada, fen bilimleri öğretmenleri uzaktan eğitim süreci ve sonrasındaki yüz yüze eğitime geçiş döneminde, canlı derslere katılımın düşük olması ve internet erişiminde aksaklıklar olmasını gerekçe göstererek öğretimsel problemler yaşadıklarını belirtmiştir. Yüz yüze eğitime geçişte öğrencilerin çoğunda hazırbulunuşluk düzeyinin düştüğü ifade edilmiştir. Ölçme ve değerlendirme açısından uzaktan eğitim sürecinde sağlıklı bir ölçme ve değerlendirme yapılmadığı belirtilmiştir. Ancak, Web 2.0 araçları ile yapılan ölçme ve değerlendirmeler, yüz yüze eğitime kıyasla uygulaması kolay ve zaman bakımından ekonomik olarak değerlendirilmiştir. Köylerde ve bazı ilçelerde sınıflarda akıllı tahta olmaması sebebiyle sınıf ortamında gerçekleştirilemeyen internet tabanlı uygulamalar bu süreçte aktif hale gelmiştir. Öğrencilerin çoğunda pandemi dönemindeki uzaktan eğitim sonrasında teknoloji kullanımında artış gözlendiği ifade edilmiştir. Öğrencilerde bu süreçte fen bilgisi dersine yönelik bilgi eksikliğinin arttığı ve bu bilgi eksikliği gidermek için telafi eğitimleri düzenlendiği, geçmiş konuların tekrar edilerek yeni konulara geçildiği öğretmenlerin büyük çoğunluğu tarafından belirtilmiştir. Öğretmenlerin teknoloji ve alt yapı imkânlarının sağlanması halinde harmanlanmış öğrenme modellerini kullanmayı istedikleri, ancak köy ve ilçelerdeki bazı öğretmenlerin mevcut koşullarda uygulamaktan çekindikleri görülmüştür. Öğretmenlerinin çoğunluğu benzer bir kapanma sürecine hazır olduklarını ve daha tecrübeli olduklarını belirtmişlerdir. Ancak pandemi dönemindeki uzaktan eğitim sürecine benzer bir durumla karşılaşmaları halinde psikolojik olarak zorlanacaklarını ifade etmişlerdir. Uzaktan eğitimin etkili bir şekilde uygulanabilmesi için internet erişimin geliştirilmesi, öğrencilere teknolojik cihazlar konusunda destek sağlanması ve öğrencilerin derse aktif katılımının teşvik edilmesi önerilmektedir.

The aim of this study is to determine the views of science teachers on the transition to face-to-face education during and after the COVID-19 period. The phenomenology method, which is one of the qualitative research methods, was used in the study. The research was conducted with 30 science teachers working in different schools in provinces in the Eastern and Southeastern Anatolia Regions (Batman, Bingöl, Diyarbakır, Elazığ, Gaziantep, Malatya, Mardin and Şanlıurfa) during the COVID-19 period between 2020-2023. The data were obtained using semi-structured interviews. The data obtained from the interviews with the teachers were analyzed by content analysis method. In the study, science teachers stated that they experienced instructional problems during the distance education process and the transition period to face-to-face education, citing low participation in live lessons and problems with internet access. It was stated that the readiness level of most of the students decreased during the transition to face-to-face education. In terms of measurement and evaluation, it was found that there was no healthy measurement and evaluation in the distance education process. However, assessment and evaluation with Web 2.0 tools were evaluated as easy to implement and economical in terms of time compared to face-to-face education. Internet-based applications that could not be realized in the classroom environment due to the lack of smart boards in the classrooms in villages and some districts became active in this process. It was stated that most of the students increased their use of technology after distance education during the pandemic period. It was stated by the majority of the teachers that the lack of knowledge about the science course increased in students during this process and that make-up trainings were organized to overcome this lack of knowledge, and that the past subjects were repeated and new subjects were started. It was observed that teachers would like to use blended learning models if technology and infrastructure opportunities were provided, but some teachers in villages and districts were hesitant to apply them under the current conditions. The majority of teachers stated that they were ready for a similar lockdown process and that they were more experienced. However, they stated that they would have psychological difficulties if they faced a situation similar to the distance education process during the pandemic. In order to implement distance education effectively, it is recommended that internet access should be improved, students should be supported with technological devices and students should be encouraged to actively participate in the course.
Views of science teachers on transition to distance education and afterwards face-to-face education in the COVID-19 period
Keywords: Eğitim ve Öğretim