Trans-1,2-Dikloroetilen ve Cis-1,2-Dikloroetilenin Hidrojen Esaslı Membran Biyofilm Reaktöründe Halojensizleştirilmesi - Karataş, Serdar; Hasar, Halil (My University, 2014)
Dikloroetilen, çözücü olarak yaygın bir şekilde kullanılan ve kanserojen olan tetrakloroetilenin ara dönüşümürünlerinden biri olup, su ortamlarından uzaklaştırılması gerekmektedir. Tetrakloroetilenin etene indirgenmesisırasında ara dönüşüm ürünü olan dikloroetilenin izomerleri oluşmaktadır. Bunlar; cis-1,2-dikloroetilen ve trans- 1,2-dikloroetilendir. Dikloroetilenin su ortamlarından uzaklaştırılmasında en yaygın olarak kullanılan yöntemanaerobik şartlar altında indirgeyici halojensizleştirme işlemidir. İndirgeyici halojensizleştirme işleminingerçekleşmesine olanak sağlayan en önemli teknolojilerden biri hidrojen esaslı membran biyofilm reaktörsistemidir. Bu çalışmada, hidrojen esaslı membran biyofilm reaktörde cis-1,2-dikloroetilen ve trans-1,2- dikloroetilenin halojensizleştirilmesi farklı işletme şartlarında araştırılmıştır. Halojensizleştirme işlemi farklıişletim şartlarında gerçekleştirilmiştir. Birinci işletme periyodunda hidrojen basıncı 6 pside tutulmuştur. Nitratkonsantrasyonu 20 mg/Lnin altında tutulmuş ve sadece trans-1,2-dikloroetilen beslemesi yapılmıştır. Buperiyotta pH7.6 ile 8.2 arasında tutulmuştur. İkinci işletme periyodunda ise reaktöre trans-1,2-dikloroetilen hemde cis-1,2-dikloroetilen beslemesi yapılmıştır. Nitrat konsantrasyonu 50-300 mg/L arasında ve pH 7 civarlarındatutulmuştur. Çalışma sonucunda, hidrojen esaslı membran biyofilm reaktör ile anaerobik şartlar altında trans-1,2- dikloroetilen ve cis-1,2-dikloroetilen azaldığıve klorür miktarında artma eğiliminin olduğu görülmüştür. Budurum halojensizleştirmenin gerçekleştiğini göstermektedir.
Keywords: Kimya; Uygulamalı; Çevre Bilimleri; Biyokimya ve Moleküler Biyoloji