KUR'AN-I KERİM'DE İNSAN MOTİFİ - Ünalan, Sıddık (Fırat University, 1999)
İnsan, yaratılmışların en üstünü olup, kendisine balışedilen birtakım özelliklere sahip olmasından dolayı diğer canlılar arasında en farklı seviyede bulunmaktadır. İnsan, topraktan aldığı dostluk, merhamet ve alçak gönüllülüğünden dolayı özel bir mekana sahiptir. Özelliklerinden en önemlileri aklını kullanması, tefekküretmesi ve inanma vasıflarıdır. İnsan, dünyadaki varlıkların en üstünü olması münasebetiyle akleder, mantığını kullanır, düşünür ve düşündüğünü ifade eder. İster kabul eder, ister reddeder. Sever, sevilir, üzülür, ağlar, güler. İnsan, haya sahibidir, utanır, çekinir, İbret alır. İnsan sosyaldir, yer-içer, gezer-oynar, en sonunda tüm canlılar gibi ölür. Çünkü insan kendisinde bulunan bu vasillardan dolayı direkt olarak Yaratıcı'nın muhatabı olmaktadır. Bundan dolayı akıl, kendisine hitab olunan şeyin sebebi olmuştur.
Keywords: Religious Studies; Din Araştırmaları