İDİOPATİK TİP KONJENİTAL PES EKİNOVARUS DEFORMİTESİNDE CİNCİNNATİ VE TURCO İNSİZYONLARI İLE YAPTIĞIMIZ KOMPLET SUBTALAR GEVŞETME AMELİYATLARININ KLİNİK VE RADYOLOJİK SONUÇLARININ KARŞILAŞTIRILMASI - VAROL, MEHMET TAHİR (Fırat Üniveristesi, 2007)
Dogustan çarpık ayagın (DÇA) insidansı, 1000 canlı dogumda 1-2'dir. Bu deformitenin etyolojisi, patolojik anatomisi ve tedavisi hakkında tam bir fikir birligine varılamamıstır. Tedavide öncelikle konservatif yöntemler uygulanır. Konservatif tedavi yöntemlerinin basarısız oldugu durumlarda, cerrahi tedavi kaçınılmazdır. Komplet subtalar gevsetme (KSTG), esas olarak kalkaneusun derotasyonunu saglamakla beraber, deformitenin tüm komponentlerini bir seansta düzelten basarılı bir cerrahi yöntemdir. Biz, Cincinnati (grup 1) ve Turco (grup 2) insizyonlarıyla KSTG ameliyatı uyguladıgımız ve takip süresi en az bir yıl olan 26 hastanın (40 ayak) klinik ve radyolojik sonuçlarını Simons kriterlerine göre degerlendirmeyi ve sonuçlarını karsılastırmayı amaçladık. Tarsal kemik patolojileri, intraoperatif ve postoperatif komplikasyonlar ayrıca degerlendirildi. Simons'un kriterlerine göre klinik olarak grup 1'de 27 ayakta (%100) basarılı, grup 2'de 11 ayakta (%85) basarılı, 2 ayakta (%15) basarısız (p>0.05); radyolojik olarak grup 1'de 16 ayakta (%59) basarılı, 11 ayakta (%41) basarısız, grup 2'de 2 ayakta (%15) basarılı, 11 ayakta (%85) basarısız sonuç alındı (p<0.05). Postoperatif dönemde grup 1'de 5 ayakta (%18.5) yüzeyel cilt nekrozu gelisti ve yara bakımı ile tümü sorunsuz iyilesti. Grup 2'de hiçbir olguda cilt nekrozu gelismedi (p>0.05). Gelisen ödem nedeniyle grup 1'de 21 ayakta (%77.8), grup 2'de ise yalnızca 1 ayakta (%7.6) postoperatif 1. gün alçı bivalv seklinde açıldı (p<0.05). Grup 2'deki radyolojik basarısızlıgımızı, asırı düzeltmelerin daha fazla olmasına ve bunun da teknik farktan ziyade bu grupta yaygın eklem laksitesi olan olgu sayısının daha fazla olabilecegi düsüncesine baglamaktayız ve Turco insizyonunun KSTG girisimi için uygun bir insizyon oldugunu düsünmekteyiz

The incidence of clubfoot is 1-2 per 1000 live births. The etiology, pathological anatomy and treatment of congenital idiopathic clubfoot unfortunately are still controversial. Most authors agree that congenital clubfoot initially should be treated nonoperatively. However, when nonsurgical treatment fails to correct the deformities, surgical treatment is indicated. Complete subtalar release is a successful surgical technique that enable correction of all components of the deformity at a single session. Complete subtalar release can be made by using the Cincinnati incision, Turco incision or Carroll?s two-incision. We aimed to compare the clinical and radiological results of 26 patients (40 feet) who underwent complete subtalar release by using the Cincinnati incision (group 1) and Turco incision (group 2) for idiopathic congenital clubfoot with at least 1 year follow-up. Tarsal bone problems, intraoperative and postoperative complications were analyzed separately. According to the Simons? criteria, the clinical results were successful in 27 feet (%100) in group 1 and in 11 feet (%85) in group 2 (p>0.05). The radiological results were successful in 16 feet (%59) in group 1 and in 2 feet (%15) in group 2 (p<0.05). Superficial skin necrosis occurred in five feet (%18.5) in group 1 at early postoperative period and all resolved with conservative treatment. Skin necrosis not occured in group 2 (p>0.05). Cast was opened bivalve because of the soft tissue swelling at early postoperative period in 21 feet (%77.8) in group 1 and only 1 foot (%7.6) in group 2 (p<0.05). Radiologically unseccessful results in group 2 were attributed to the overcorrection. We thought that overcorrection in group 2 may be associated with generalized joint laxity. According to us, Turco?s posteromedial incision can be used for complete subtalar release.
Comparison of the clinical and radiological results of complet subtalar release operations by using the cincinnati and turco incisions in idiopathic congenital clubfoot
Keywords: Ortopedi ve Travmatoloji