DENEYSEL ÜVEİT MODELİNDE GHRELİN TEDAVİSİ VE VİTREUS SİTOKİN DÜZEYLERİ - GÜL, FATİH CEM (Fırat Üniveristesi, 2012)
Bu çalışmada, deneysel üveit modelinde ghrelin tedavisinin sitokinler üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Üveit tedavisinde etkin oldukları bilinen takrolimus ve infliksimab ghrelin ile etkinlik açısından karşılaştırılmıştır.Denekler, 300 gram ağırlığında 30 adet rattan oluşmuştur. Ratlar, her bir grupta altı denek olacak şekilde beş eşit gruba ayrılmıştır. Birinci grup dışındaki bütün ratlara intraperitoneal 1 mg/ml konkanavalin a uygulanarak deneysel üveit oluşturulmuştur. Üveit oluşumu, 14. gün her gruptan ikişer rat globunun histopatolojik olarak incelenmesi ile tespit edilmiştir. İkinci gruptaki ratlara üveit oluşumu sonrası tedavi verilmemiştir. Üçüncü grubtaki ratlara üveit oluşumu sonrası intraperitoneal infliksimab 0, 1, 3, 5 ve 7. günlerde 100 mikrolitre olarak uygulanmıştır. Dördüncü gruba üveit oluşumu sonrası intraperitoneal takrolimus, yedi gün boyunca 1 mg/kg/gün olarak verilmiş, 5. gruba üveit oluşumu sonrası 7 gün boyunca intraperitoneal 10 ng/kg/gün dozunda ghrelin tedavisi uygulanmıştır. Çalışmanın 21. günü her grupta enüklee edilen gözlerden alınan vitreus örnekleri immünolojik olarak değerlendirilmiştir.Üveit oluşumunu tespit etmek için yapılan histopatolojik değerlendirmede immünizasyon uygulanan gruplardaki ratların retina ve siliyer cisimlerinde harabiyet gözlenmiştir. TNF ??? , IL-1 ve IL-6 gibi enflamasyonda rol oynayan sitokinlerin değerlendirilmesinde üveit oluşturulan grupta, kontrol grubuna göre anlamlı derecede yükselme tespit edilmiştir (p<0.05). Ayrıca takrolimus ve infliksimab uygulanan grupta tedavi sonucunda anlamlı olarak bu üç sitokin düzeylerinde azalma saptanırken (p<0.05), ghrelin tedavisi verilen grupta sitokin düzeyleri azalmış ancak istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05).Sonuç olarak TNF ??? , IL-1 ve IL-6 gibi üveit patogenezinde önemli rol oynayan sitokinleri etkisiz hale getirebilecek ya da düzeylerini azaltacak takrolimus ve infliksimabın tedavide etkin olduğu ancak ghrelin tedavisinin istenilen etkiyi ortaya çıkarmadığı saptanmıştır. Ghrelin tedavisinin üveitteki etkin dozunun saptanabilmesi için farklı dozlar ve farklı uygulama şekilleri ile yapılacak ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.Anahtar Kelimeler: Üveit, TNF-a, IL-1, IL-6, takrolimus, infliksimab, ghrelin.

In this study, the effects of the ghrelin treatment oncytokines were investigated in a model of experimental uveitis. The effects oftacrolimus and infliximab which known to be effective in the treatment ofuveitis were compared with that of ghrelin in this study.Thirty rats weighted 300 g were used. The ratswere randomised into five groups each included six animals. 1 mg/ml concanavalin a was injectedintraperitoneally to all rats except group one. The induction of uveitis wasproven by histopatological examination of two ratsglobes from each group on the 14th day. After the induction of uveitis, 100microliter infiliximab on the fırst, third, fıfth and the seventh days, 1 mg /kg /day tacrolimus for 7 days and 10ng/kg/day ghrelin for 7 days were administered to the rats in groups 3, 4 and 5respectively. All of the drugs were applied by intraperitoneal route. On thetwenty fırst day of study, the eyes were enucleated, the vitreous samples weretaken and examined immunologically in all groups.Uveitis inthe histopathological evaluation of immunization in orderto determine the formation of theretina and ciliary bodies,the destruction was observedin groups of rats.When the cytokines TNF-a , IL-1, IL-6 which took place in the ocular inflammation wereinvestigated, all of them were found significantly higher in the groups in which uveitis was inducedcompared to group two (p< 0.05). In addition, it was found that tacrolimusand infliximab significantly reduced levels of these three cytokines were found(p <0.05), ghrelin treatment decreased cytokine levels in the group but notstatistically significant (p >0.05).Inconclusion, tacrolimus and infliximab which could neutralize or decrease thelevels of cytokines such as TNF-?, IL-1 and IL-6 that have a critical part inthe pathogenesis of uveitis were found to be effective in treatment, butghrelin failed to produce the desired effect. Further studies using differentdoses and different ways of administration are needed to determine theeffective dose of ghrelin in uveitis.Key words: Uveitis, TNF-a , IL-1, IL-6, tacrolimus, infliximab,ghrelin.
Ghrelin treatment andvitreous cytokin levels in experimental uveitis
Keywords: Göz Hastalıkları