ADRIAMISIN UYGULANAN SIÇANLARIN BÖBREK DOKULARINDA SPEKSIN IMMÜNREAKTIVITESI ÜZERINE N-ASETILSISTEIN'IN ETKISI - YALÇIN, TUBA (Fırat Üniveristesi, 2022)
Adriamisin (ADR), çeşitli kanser türlerinin tedavisinde kullanılan antrasiklin tipi kemoterapötik (antineoplastik veya sitostatik) bir ajandır. Kanser hücrelerini yok etmek üzere üretilen birçok antineoplastik ilaç, sağlıklı hücrelere de doğrudan etki göstermektedir. Bu etkiler antineoplastik ilaçların toksik etkilerini ortaya çıkarmaktadır. N-asetil sistein (NAS); mukolitik bir ajan olup, etkili bir antioksidan olan glutatyon oluşumunda rol oynamaktadır. Antioksidanların, kardiyovasküler hastalıklar, diyabet, çeşitli kanser türleri ve oksidatif stres ile ilişkili çeşitli hastalıkların önlenmesinde etkili oldukları bilinmektedir. Yakın zamanda tanımlanan speksin (SPX) hormonunun vücut enerji metabolizmasını ve homeostazı düzenleyici rolü vardır. Bu çalışmada ADR uygulamasının sıçan böbrek dokularında SPX immünreaktivitesi üzerine NAS'ın etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, çalışmada 28 adet Spraque-Dawley cinsi (8-10 haftalık) erkek sıçan eşit sayıda rastgele dağıtılarak 4 gruba ayrıldı (n=7). 14 gün boyunca kontrol grubuna herhangi bir uygulama yapılmazken NAS ve ADR+NAS gruplarına 14 gün süreyle 150 mg/kg/gün dozunda NAS intraperitoneal (i.p) uygulanmıştır. ADR ve ADR+NAS gruplarında deneyin başlangıcında tek doz 15mg/kg ADR i.p uygulandı. Deney sonunda sıçanlar dekapite edildi ve biyokimyasal analiz ve histolojik değerlendirmeler için kan örnekleri ve böbrek dokuları alındı. Total oksidan düzeyleri (TOS) ve total antioksidan düzeyleri (TAS) ile serum SPX düzeyi Enzyme-Linked Immuno Sorbent Assay (ELISA) yöntemiyle belirlendi. Böbrek dokusunda SPX immünreaktivitesi için immunohistokimyasal boyamalar, apoptotik hücrelerin belirlenmesi için de TUNEL boyaması uygulandı. Ayrıca tüm sıçanların böbrek dokuları rutin hematoksilen ve eosin boyaması uygulanarak histolojik açıdan değerlendirildi. Kontrol grubuna göre ADR grubu böbrek dokusunda, ödem, hiyalin kast oluşumu, tubuler dilatasyon, fibrozis, tubüler vakuolizasyon ve eritrosit ekstravazasyonu gibi çeşitli histopatolojik değişiklikler, serum/doku TOS ve SPX düzeylerinde artış ve TAS düzeylerinde azalma tespit edildi. NAS tedavisi sonrasında bu bulgularda istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde iyileşme görüldü. Sonuç olarak, Adriamisin uygulamasının TOS, apoptozis ve SPX seviyelerini arttırdığı, Tedavi olarak verilen NAS'ın TOS, apoptozis ve SPX seviyelerini azalttığı, SPX nin ADR ye bağlı oluşabilen böbrek hasarının patognezinde rolünün olabileceği, gelecekte daha ileri ve ayrıntılı çalışmalarla, ADR ye bağlı oluşabilen böbrek hasarı ile ilişkili patofizyolojik mekanizmalar aydınlatılabildiği taktirde, böbrek hasarının oluşumunu önlemek ve/veya tedavi etmek amacıyla SPX ile ilişkili yeni tedavi yaklaşımları da denenebileceği kanaatindeyiz.

Adriamycin (ADR) is an anthracycline type chemotherapeutic (antineoplastic or cytostatic) agent used in the treatment of various types of cancer. Many antineoplastic drugs produced to destroy cancer cells also have a direct effect on healthy cells. These effects reveal the toxic effects of antineoplastic drugs. N-acetyl cysteine (NAC); is a mucolytic agent and plays a role in the formation of glutathione, an effective antioxidant. It is known that antioxidants are effective in preventing cardiovascular diseases, diabetes, various types of cancer, and various diseases associated with oxidative stress. Spexin (SPX), recently identified hormone, has a regulatory role in body, energy metabolism and homeostasis. This study was aimed to investigate the effect of NAC administration on SPX immunoreactivity in rat kidney tissues. For this purpose, 28 Spraque-Dawley male rats (8-10 weeks old) were randomly distributed in equal numbers and divided into 4 groups (n=7). While no administration was made to the control group for 14 days, NAC was administered intraperitoneally (i.p) at a dose of 150 mg/kg/day to the NAC and ADR+NAC groups for 14 days. A single dose of 15mg/kg ADR was administered i.p to the ADR and ADR+NAC groups at the beginning of the experiment. At the end of the experiment, rats were decapitated and blood samples and kidney tissues were taken for biochemical analysis and histological evaluations. Total oxidant levels (TOS), total antioxidant levels (TAS), and serum SPX levels were determined by Enzyme-Linked Immuno Sorbent Assay (ELISA) method. Immunohistochemical staining was used for detection of SPX immunoreactivity in kidney tissue and TUNEL staining was applied to detect apoptotic cells. In addition, kidney tissues of all rats were evaluated histologically by routine hematoxylin and eosin staining. Various histopathological changes in kidney tissues such as edema, hyaline cast formation, tubular dilatation, fibrosis, tubular vacuolization, and erythrocyte extravasation, increase in serum/tissue TOS and SPX levels, and decrease in serum/tissue TAS levels was detected in ADR group compared to the control group. A statistically significant improvement was observed in all of these findings after NAC treatment in ADR+NAC group. As a result, it has been determined that adriamycin administration increases TOS, apoptosis, and SPX levels, NAC was given as treatment to decrease TOS, apoptosis, and SPX levels, and SPX may have a role in the pathogenesis of ADR-related kidney damage, with further and detailed studies in the future. We believe that if the pathophysiological mechanisms associated with kidney damage can be clarified, new treatment approaches related to SPX can be tried to prevent and/or treat the formation of kidney damage.
Effect of N-acetylcysteine on speksin immunoreactivity in kidney tissues of rats treated with adriamycin
Keywords: Histoloji ve Embriyoloji