DOKUZ YAŞ ÇOCUKLARININ PSİKO-MOTOR GELİŞİMLERİNDE OYUNUN ETKİSİ - KURU, OĞUZHAN (Fırat Üniveristesi, 2009)
Erken çocukluk dönemindeki gelişim, insan hayatının en önemli ve hassas dönemidir. Bu dönem gelecek yıllardaki gelişmenin temelini oluşturur. Sağlam bir temel, çocuğun aile, okul, arkadaşlık hayatını; özellikle de kendi bireysel gelişimini önemli derece etkilemektedir. Tüm bu alanlarda başarılı olma ancak çocuğa yeteri kadar deneyim kazanma fırsatı verebilecek ortamlar sunulmasıyla sağlanabilir.Her alanda sağlıklı bireylerin yetiştirilmesi ailenin ve eğitimcilerin temel amacı olduğundan bu desteğin verilebileceği ilk yerin aile ve okul olduğu açıktır. Okullarda verilen eğitim çocuğun sadece bilişsel, sosyal ya da duygusal alanını hedeflememeli, bunun yanı sıra belki de bunların temeli olan bedensel ve psiko-motor alana da özellikle dikkat edilmelidir. Beden eğitimi derslerinde verilen eğitim ve oynatılan oyunlar bu alanda gelişmenin en büyük destekçisidir.Oyun sadece evde veya sokakta çocukların yaptıkları bir etkinlik de değildir. Özellikle okullarda verilen eğitimin yanında oyunun da sürekli olarak oynatılması gerekmektedir. Eğitsel niteliği olan oyunların öğretim sürecinin her safhasında işe yarayacağı bilinmelidir.Gerçek oyunlar çocukluk döneminde oynanır. Çocukluk dönemi hep oyunla geçer. Bu dönemde oynanan oyunlar çocuğun geleceğini şekillendirmesine ya da gelecekte kendini şekillendirmesine yardımcı olurlar. Oyun sayesinde çocuk becerilerinin gelişmesine fırsat verir, toplum içindeki sosyal rolünü ve kendini diğer bireylerden ayıran özelliklerinin farkına varır. Bu yüzden oyunun etkisinin çocuğun gelişimi üzerinde etkisi göz ardı edilemez.Oyunun, tüm gelişim alanlarının yanı sıra motor ve bedensel gelişimdeki yeri çok daha önemlidir. Yapılan araştırmaların çoğunda temele bu gelişim alanları alınmış diğer gelişim alanlarının bu alanlardan etkilendiği üzerinde durulmuştur. Benzer şekilde yapılan bu çalışmada da temele motor beceriler ve gelişimi alınmıştır.Araştırmanın evrenini 2007?2008 eğitim-öğretim yılında Erzincan il merkezindeki ilköğretim ilk kademe 3. sınıf (dokuz yaş) çocukları oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi grup örnekleme türü ile seçilmiş olup; 2007?2008 eğitim-öğretim yılı Erzincan İli Melikşah İlköğretim Okulu, Vali Recep YAZICIOĞLU İlköğretim Okulu ile Ziya GÖKALP İlköğretim Okullarının 3. sınıf (9 yaş) öğrencileri oluşturmaktadır.Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu model kullanılmıştır. Öntest ve sontestde çocuklara motor performanslarını ölçmek amacıyla Morris, Atwater, Williams ve Wilmore'un 1980 yılında 3-10 yaşlarındaki çocukların kaba motor yeteneklerini ölçmek üzere geliştirdikleri ve 1986 yılında Sevimay'ın 3-6 yaşlarında 205 çocuk üzerinde uyguladığı motor performans testi uygulanmış olup, çocukların atma, tutma, sıçrama, koşma, durma, becerileri ölçülmüştür.Çalışmada deney grubuna 14 hafta boyunca 2 saatlik seanslarla beden eğitimi öğretmeninin veya dersin öğretmeninin gözetiminde ve yardımıyla ince ve kaba motor becerilerini geliştireceği düşünülen oyunlar oynatılmıştır. Öntest-sontest kontrol gruplu modele dayalı olan bu çalışmada, deney ve kontrol gruplarında yer alan öğrencilerin koşma, durma, top atma, top tutma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerileri verilerilerinin karşılaştırılmasında bağımsız gruplar ?t? testi (Independent Samples t Test); grupların kendi içindeki koşma, durma, top atma, top tutma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerileri verilerinin karşılaştırılmasında bağımlı gruplar ?t? testi (Paired Samples t Testi) kullanılmıştır.Araştırmanın sonuçlarına bakacak olursak; deney ve kontrol gruplarının öntest verilerinin yansızlık karşılaştırma sonuçlarına göre koşma, top atma, top tutma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama, kilo ve boylarının arasında anlamlı farklılıklar olmadığı yani bu becerilerde çocukların herhangi bir avantajının olmadığı; sadece durma becerisinde anlamlı farklılığın ortaya çıktığı bu sonuç da gruplar arsında bu beceriye özel olarak homojen bir dağılım olmadığının göstergesidir.Deney grubunda öntest ve sontest verileri üzerlerinde yapılan karşılaştırma sonuçlarına göre; çocuklarda cinsiyet ayrımı yapılmadan koşma, top atma, top tutma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerilerinde oyunun etkisi ile gelişme görüldüğü ve anlamlı farklılığın çıktığı fakat durma becerisinde anlamlı farklılığın çıkmadığı; sadece kız çocuklarının becerilerinde koşma, top atma, top tutma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerilerinde oyunun etkisi ile gelişme görüldüğü ve anlamlı farklılığın çıktığı fakat durma becerisinde anlamlı farklılığın çıkmadığı; erkek çocuklarında ise koşma, top atma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerilerinde oyunun etkisi ile gelişme görüldüğü ve anlamlı farklılığın çıktığı fakat durma ve top tutma becerilerinde anlamlı farklılığın çıkmadığı tespit edilmiştir.Kontrol grubunda ise; öntest ve sontest verileri üzerlerinde yapılan karşılaştırma sonuçlarına göre; çocuklarda cinsiyet ayrımı yapılmadan koşma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerilerinde gelişme görüldüğü ve anlamlı farklılığın çıktığı fakat durma, top atma, top tutma becerilerinde anlamlı farklılığın çıkmadığı; sadece kız çocuklarının becerilerinde koşma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerilerinde gelişme görüldüğü ve anlamlı farklılığın çıktığı fakat durma, top atma, top tutma becerilerinde anlamlı farklılığın çıkmadığı; erkek çocuklarında ise koşma, ileri sıçrama, yukarı sıçrama becerilerinde gelişme görüldüğü ve anlamlı farklılığın çıktığı fakat durma, top atma, top tutma becerilerinde anlamlı farklılığın çıkmadığı tespit edilmiştir.Anahtar kelimeler: Gelişim, Psiko-Motor Beceriler, Oyun, Çocuk ve Oyun

The development in early childhood is the most important and critical stage in life. This stage underlies the grounds of the developments in the future. A sound ground affects a great deal a child?s individual development; his friends, school and family life. To be succesfull at all these areas is only achieved by providing the child with such environments which give opportunity to gain experiences.It is obvious that the first places in which that kind of support is given are the school and the family as the aim of the educators and the families is to grow up individuals who are healthy at any part of life. The education provided at schools should not deal only with a child?s cognitive, social and emotional well-being, but it should also give importance to the physical and psychomotor developmental areas which may be the basis for all the other areas. The education given and the games played at the course of Physical Education are the most efficient supporters at these areas.Games are not such activities that are just practised at home or at school. Especially, games should constantly be played besides the education provided at schools. It should be known that the games which have educational value are useful at every stage in the education process.Actual games are played in childhood. Childhood passes consistently by the games played. The games played in this period help the child to give shape to his future or to himself in the future. The child finds the opportunity to develop his skills, and he takes the chance to realise his social role in society and his characteristic features that make him different from other individuals. Therefore, the influence of games on the development of a child is impossible to ignore.The place the games have in the physical and psychomotor developmental areas is more important than the other areas. In the majority of the studies, these two areas are taken as the bases, and the other developmental areas are considered to be influenced by them. Similarly, the psychomotor skills and their development are taken as the bases for this study.The scope of the study is the third grade students at the age of nine in the primary schools in the city centre of Erzincan within the academic year 2007-2008. The specific scope of the study is determined via the method of group exemplification; the specific scope is composed of the third graders (at the age of nine) in Melikşah İlköğretim Okulu, Vali Recep YAZICIOĞLU İlköğretim Okulu and Ziya GÖKALP İlköğretim Okulu within the academic year 2007?2008.In the study, the model with pre-test and post-test control group is used. Both in the pre-test and post-test, motor performance test, which is generated by Morris, Atwater, Williams and Wilmore in1980 in order to test rough motor skills of the children at the ages of 3-10 , and which is practised by Sevimay in 1986 on the 205 children at the ages of 3-6, is used to test motor performances of the children; therefore, throwing, grasping, jumping, running and stopping skills are measured.In the study, the experimental group played games which are thought to improve the rough and delicate motor skills under the care and with the help of their own teacher or a teacher of Physical Education course during fourteen weeks with two-hour?seances. In this study that is based on the model with pre-test and post-test, Independent Samples t Test is used in order to compare the datum of the running, stopping, throwing a ball, grasping a ball, jumping forward and upward skills of the students in both experimental and control groups while Paired Samples t Test is used to compare the datum of the running, stopping, throwing a ball, grasping a ball, jumping forward and upward skills of the students within each group.As a consequence of the study; according to the results of the neutrality comparison of the pre-test and post-test datum of the experimental and control groups, there are no significant differences among the groups? running, stopping, throwing a ball, grasping a ball, jumping forward and upward skills, and between their weights and heights; that is, the children have no advantages in those skills, but only in the stopping skill. This result is the indicator of the fact that there is not a homogenous distribution peculiar to this skill between the groups.According to the comparison results obtained from the datum of the pre-test and post-test applied to the experimental group, it is found out that, without making gender difference, there is an improvement in the children?s running, stopping, throwing a ball, grasping a ball, jumping forward and upward skills with the help the games, and that there appears a significant difference except for the stopping skill. Only in the girls? running, stopping, throwing a ball, grasping a ball, jumping forward and upward skills, it is observed that there is an improvement and a significant difference with the help of the games except for the running skill while in the boys? running, stopping, throwing a ball, grasping a ball, jumping forward and upward skills it is observed that there is also an improvement and a significant difference with the help of the games but except for stopping and grasping a ball.As for the control group; according to the comparison results obtained from the datum of the pre-test and post-test; without making gender difference, it is found out that there is an improvement in the children?s running, jumping forward and upward skills and there appears a significant difference except for stopping, throwing a ball and grasping a ball skills. Only in the girls? running, jumping forward and upward skills it is observed that there is an improvement and a significant difference except for stopping, throwing a ball and grasping a ball skills while in the boys? running, jumping forward and upward skills, it is observed that there is also an improvement and a significant difference except for stopping, throwing a ball and grasping a ball skills.Key Words: The Development, Psychomotor Skills, Games, Children and Games
The influence of the games on the psychomotor development of the children at the age of nine
Keywords: Eğitim ve Öğretim