KUR’AN’DA “TÂĞÛT” KAVRAMI - Tay, Hekim (Fırat University, 2017)
Kur’an, ilahi bir kelam olarak ortaya çıktığı andan itibaren murad-ı ilahinin tespit ve tayin edilmesi çabalarının bir parçası olmuştur. Bu anlama çabalarından biri de ayetlerde geçen kavramların dilbilimsel olarak analize tabi tutulmasıdır. Böylece ayetlerin ilk muhatap nezdinde anlamı ortaya çıkartılarak zaman içerisinde kavrama yüklenen anlam çerçevesi tespit edilmesi hedeflenir. Bu çalışmada, “tâğût” kavramının nüzul sürecinden günümüze kadar geçen tarihi süreçte anlam bilimsel olarak analizi yapıldı. Çalışma literatür taramasına dayanmaktadır. Kavramın anlam yelpazesinin belirlenmesi için temel sözlük kaynaklarından yararlanıldı. Tarihi süreç içerisinde kavrama yüklenen yorumlar ve farklı bakış açıları tefsir kaynaklarından araştırıldı. Bunun yanında başta hadis metinleri ve İslam tarihi olmak üzere konunun anlaşılmasına katkı sağlayacak temel eserlerden istifade edildi. Elde edilen bilgiler kronolojik olarak sıralanarak aralarındaki anlam ilişkisi tespit edildi.

As long as the Qur'an has emerged as a divine word, it becomes a taking place at the centre of the struggle for comprehension for interlocutor to identify and appoint the murad-i hymn. One of the efforts of this understanding is the linguistic analysis of the concepts in the verses. Thus, the meanings of the verses are revealed at the first interlocutor and it is aimed to determine the frame of meaning loaded with the concept over time. In this research, meaning analyzed scientifically in the historical process from the process of the connotation of the concept of "tâğût" until the daylight. Our study is based on literature review. First hand dictionaries used to determine the meaning range of the concept. Besides this, it benefited from basic works which will contribute to the understanding of the subject, especially hadith texts and Islamic history. The information obtained chronologically ordered and the meaning relation between them determined.
The concept of “Tâğût” in the Qur'an