Prognostic Significance of HbA1c in Diabetic Foot Ulcer Healing - Akçay, Serkan; Satoğlu, İsmail Safa; Kurtulmuş, Ahmet; Harman, Ece; Erpala, Fırat (Fırat University, 2013)
Objective: In this study our aim was to investigate the prognostic value of HbA1c in wound healing and its correlation with diabetic comorbidities in patients with diabetic foot ulcer. Materials and Methods: Records of patients evaluated in Diabetic Foot Council with the diagnosis of diabetic foot ulcer between January 2007-December 2011 who were suggested surgical debridement are retrospectively analyzed. During the wound healing process, patients who had at least two HbA1c values were included in to the study. Diabetes dependent comorbidities were recorded. Diabetic foot ulcers were graded according to Wagner-Meggit classification. Patients were divided into two groups; completely healed lesions and amputated cases. Results: Thirty cases (25 males,5 females) who had satisfactory records and enough clinical follow-up period were included in to the study. Mean age was 55.9 (37-88). Mean follow-up period with the diagnosis of diabetes mellitus was 10.4 years (2-30). Mean clinical follow-up period was 153 days (30-320). Diabetic foot ulcers of 25 patients successfully healed with surgical debridement and medical treatment however ulcers of 5 patients were amputated at appropriate levels. Mean HbA1c levels in the completely healed lesion group was 8,29±1,23 and 11,16±2,78 in the amputation group. Conclusion: In our study, mean HbA1c levels were higher in the amputation group, however the difference was not statistically significant due to low number of patients in the amputation group. We believe this difference deserves investigation in larger patient series.

Amaç: Bu çalışmada amacımız, diyabetik ayak ülseri olan olgularda HbA1c'nin yara iyileşmesindeki prognostik değerini ve diyabetik komorbid faktörlerle olan ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2007-Aralık 2011 tarihleri arasında İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Diyabetik Ayak Konseyine diyabetik ayak ülseri tanısıyla başvuran ve cerrahi debridman tedavisi önerilen hastaların kayıtları retrospektif olarak incelendi. Olgulardan yara iyileşme süresince; ilk vizite ve tedavi sonu olmak üzere en az iki HbA1c değeri mevcut olanlar çalışmaya dahil edildi. Diyabete bağımlı komorbiditeleri, yara yeri enfeksiyon varlığı, kültür antibiyogram sonuçları, lökositoz varlığı, sigara kullanımı, diyabet tanısı alma süreleri kaydedildi. Diyabetik ayak ülserleri Wagner-Meggit sınıflamasına göre sınıflandırıldı. Klinik takip süresi sonunda, olgular diyabetik ayak ülseri tamamen iyileşen ve ampütasyon cerrahisi uygulanan olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmaya kayıtları ve klinik izlem süresi yeterli olan 30 olgu (25 erkek, 5 kadın) dahil edildi. Ortalama yaş 55,9 (37-88) yıl idi. Diyabetes mellitus tanısı ile takip süresi ortalama 10,4 (2-30) yıl idi. Klinik takip süresi 153,1 (30-320) gündü. 30 olgunun 25 tanesinde cerrahi debridman + medikal tedavi ile başarıyla iyileşirken; 5 olguda cerrahi debridman ve medikal tedavisi iyileşme olmamış, klinik olarak kötüleşme olması üzerine uygun seviyeden amputasyon cerrahisi uygulanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda amputasyon uygulanan grupta HbA1c değerleri ortalaması daha yüksek bulundu. Ancak amputasyon grubundaki hasta sayısının az olması sebebiyle gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç elde edilemedi. Bu farkın daha geniş hasta serilerinde incelenmeye değer olduğuna inanıyoruz.
HbA1c'nin Diyabetik Ayak Ülseri İyileşmesindeki Prognostik Önemi