Susceptibility of Tigecycline and Other Antibiotics to Strains Isolated at Tepecik Education and Research Hospital Infectious Diseases and Clinical Microbiology Department - Köse, Şükran; Ece, Gülfem; Türken, Melda; Gözaydın, Ayhan; Tatar, Bengü (Fırat University, 2012)
Objective: Tigecycline is the first member of glycylcycline group. It binds to the 30 S ribosomal subunit and inhibits protein synthesis. Tigecycline has antimicrobial activity against Gram positive, Gram negative and anaerob pathogens. It is a bacteriostatic agent but it also has bactericidal potential. In this study, we compared the susceptibility of tigecycline and other antimicrobial agents against different clinical strains isolated at our hospital. Different clinical specimens obtained from outclinic patients and hospitalized patients were taken into the study. Materials and Methods: The identification was done both by conventional methods and automatized Vitek 2 (BioMerieux, France) system. The minimal inhibitor concentration values of tigecycline were studied by E-test (AB Biodisk, Solna, Sweeden). Results: A total of 204 isolates were studied. The bacterial pathogens evaluated included methicilline resistant Staphylococcus aureus (MRSA) (14), methicilline susceptible Staphylococcus aureus (MSSA) (24), extended spectrum beta-lactamase (ESBL) positive E. coli (96), ESBL positive Klebsiella pneumoniae (25), Enterococcus feacalis (25), Acinetobacter baumanii (20). Tigecycline demonstrated excellent activity against all Gram positive cocci. The susceptibility of tigecycline against ESBL positive E.coli was 97.9%, ESBL positive K. pneumoniae 92%. This rate for Gram positive cocci were 100%. Acinetobacter baumanii isolates showed 85% tigecycline susceptibility. Conclusion: Tigecycline exihibits strong activity among soft tissue and intraabdominal infections. Besides, tigecycline has shown great activity against MRSA, Enterobacteriacae, ESBL producing Gram negative bacteriae and Gram positive cocci. It is an important choice in infections with polymicrobial pathogens.

Amaç: Tigesiklin, klasik tetrasiklinlerin semisentetik analoğu olan glisisiklin adı verilen yeni antibiyotik grubunun ilk üyesidir. Tigesiklin, 30 S ribozomal alt ünitesine bağlanır ve protein sentezini inhibe eder. Tigesiklin aerob Gram pozitif, Gram negatif, anaerop ve atipik bakterilere karşı etkinlik göstermektedir. Genel olarak bakteriostastiktir ancak bazı mikroorganizmalara karşı bakterisidal aktivitesi olduğu da bildirilmiştir. Bu çalışmada, hastanemiz polikliniklerine başvuran veya yatarak tedavi gören hastaların çeşitli klinik örneklerinden (kan, idrar, yara, balgam) infeksiyon etkeni olarak izole edilen Gram negatif ve Gram pozitif bakterilerde tigesiklin duyarlılığı araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Konvansiyonel yöntemler ve otomatize Vitek 2 sistemi (BioMerieux, Fransa) ile identifikasyon yapılmıştır. E-test (AB Biodisk, Solna, İsveç) ile tigesiklin minimal inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri araştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya; 14 metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA), 24 metisiline duyarlı Staphylococcus aureus (MSSA), 96 genişletilmiş spektrumlu beta laktamaz (GSBL) üreten E.coli, 25 genişletilmiş spektrumlu beta laktamaz (GSBL) üreten K.pneumoniae , 25 E. feacalis, 20 Acinetobacter baumanii olmak üzere toplam 204 suş alınmıştır. Acinetobacter baumanii suşlarının tigesiklin duyarlılığı %85, GSBL üreten E.coli suşlarının %97.9, GSBL üreten K. pneumoniae suşlarının %92, S.aureus ve Enterokok suşlarının ise %100 bulunmuştur. Sonuç: Tigesiklin klinik çalışmalarda komplike deri, yumuşak doku infeksiyonları ve intraabdominal infeksiyonlarda standart tedaviler kadar etkili bulunmuştur. MRSA, Enterobacteriaceae türleri, GSBL üreten Gram negatifler ve çoklu ilaç direnci olan mikroorganizmalar ve dirençli Gram pozitif kokların etken olabileceği polimikrobiyal infeksiyonlarda tercih edilebilecek bir antibiyotiktir.
Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvarında İzole Edilen Bakterilerin Tigesiklin ve Diğer Antibiyotiklere Duyarlılığının İncelenmesi