CAD/CAM SİSTEMİ İLE ÜRETİLEN MODİFİYE PEEK, NANOHİBRİT SERAMİK, MONOLİTİK ZİRKONYUM ENDOKRONLARIN KIRILMA DAYANIMLARIN KARŞILAŞTIRILMASI - ÇİRİŞ, GÜLSÜM SENA (Fırat Üniveristesi, 2021)
Bu in vitro çalışmada CAD/CAM teknolojisi yardımı ile hazırlanan üç farklı materyalden elde edilen endokronların kırılma dayanımlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Otuz adet periodontal ve ortodontik planlamalar sebebiyle çekilmiş benzer morfolojiye sahip mandibular 1. molar dişler rasgele gruplara ayrılmıştır (n=10). Örneklere kök kanal tedavisi uygulanmasının ardından endokron preparasyonları gerçekleştirilmiştir. Çalışmadaki gruplar; Grup 1; Monolitik zirkonyum endokron (KATANA UTML Zirconia, Kuraray Noritake INC., Okayama, Japonya), Grup 2; Nanohibrit seramik endokron (Cerasmart, GC Corp., Tokyo, Japonya), Grup 3; Kompozit ile veneerlenmiş modifiye PEEK (JUVORA, Juvora Ltd. Thornton Cleveleys, Lancastershire, İngiltere) endokronlar şeklindedir. Örneklerin simantasyonu dual cure rezin siman (Panavia F 2.0, Kuraray Noritake INC., Okayama, Japonya) ile gerçekleştirilmiştir. Örneklerin yaşlandırma işlemi dual akslı çiğneme simülatöründe 120.000 siklus, 1.86 Hz, 49 N parametreleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Kırılma dayanımı testi için universal test cihazı (İnstron cihazı 3345, Norwood, MA, ABD) yardımıyla dişin uzun aksı boyunca örnek kırılıncaya dek 1 mm/dk. kafa hızıyla yükleme gerçekleştirilmiştir. Kırılmaya sebep olan sıkışma dayanıklılığı değeri Newton (N) cinsinden hesaplanıp kaydedilmiştir. Parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Oneway Anova testi ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Tukey HDS testi kullanılmıştır. Monolitik Zirkonyum Endokron grubunun kırılma dayanımı ortalaması (2496,5±189,1 N); Modifiye Peek Endokron (1728,2±139,2 N) ve Nanohibrit Seramik Endokron (1248,8±107,6 N)gruplarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p<0.05). Modifiye Peek Endokron grubunun kırılma dayanımı ortalaması; Nanohibrit Seramik Endokron grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p<0.05). Çalışmamızda CAD/CAM sistemi ile üretimi gerçekleştirilen monolitik zirkonyum endokron grubunun kırılma dayanımı diğer gruplardan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Çalışmada yer alan üç materyalin de ağız içi maksimum çiğneme kuvvetlerinin ortalamasına kıyasla çok daha yüksek değerde kırılma dayanımı göstermiştir. Çalışmada kullanılan üç materyalinde endokron üretiminde molar dişler için kullanımının uygun olacağı sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimeler: CAD/CAM, endokron, PEEK, kırılma dayanımı

In this in vitro study, it was aimed to compare the fracture strength of endocrones obtained from three different materials are produced with the CAD/CAM system Thirty mandibular first molar teeth with similar morphology, which were extracted due to periodontal and orthodontic planning, were randomly divided into groups (n=10). Endocrown preparations were performed after root canal treatment was applied to the samples. The groups in the study; Group 1; Monolithic zirconium endocrowns (KATANA UTML Zirconia, Kuraray Noritake INC., Okayama, Japan), Group 2; Nanohybrid ceramic endocrowns (Cerasmart, GC Corp., Tokyo, Japan), Group 3; Modified PEEK (JUVORA, Juvora Ltd. Thornton Cleveleys, Lancastershire, England) endocrowns veneered with composite. Cementation of specimens was performed with dual cure resin cement (Panavia F 2.0, Kuraray Noritake INC., Okayama, Japan). The aging process of the samples was carried out in a dual axis chewing simulator using 120,000 cycles, 1.86 Hz, 49 N parameters. For the fracture strength test, with the help of a universal test machine (Instron device 3345, Norwood, MA, USA), 1 mm/min. loading was carried out at head speed. The compressive strength value that caused the breakage was calculated and recorded in Newtons (N). The Oneway Anova test was used for the comparison of the parameters between the groups, and the Tukey HDS test was used to determine the group that caused the difference. The mean fracture strength of the Monolithic Zirconium Endocrown group (2496.5±189.1 N); Statistically significantly higher than the Modified Peek Endocrown (1728.2±139.2 N) and Nanohybrid Ceramic Endocrown (1248.8±107.6 N) groups (p1:0.000; p2:0.000; p<0.05). The average fracture strength of the modified Peek Endocrown group; It was statistically significantly higher than the Nanohybrid Ceramic Endocrown group (p:0.000; p<0.05). The average fracture strength of the modified Peek Endocrown group; It was statistically significantly higher than the Nanohybrid Ceramic Endocrown group (p:0.000; p<0.05). In our study, the fracture strength of the monolithic zirconium endocrone group produced with the CAD/CAM system was found to be significantly higher than the other groups. All three materials in the study showed a much higher fracture strength compared to the average of the maximum intraoral maximum chewing forces. It was concluded that the three materials used in the study would be suitable for molar teeth in endocrown production. Keywords: CAD/CAM, endocrown, PEEK, fracture strength
Comparison of fracture strength of modified peek, nanohybrid ceramic, monolithic zirconium endocrowns produced with CAD/CAM system
Keywords: Diş Hekimliği