FARKLI BEDEN İNDEKSİNE SAHİP VE DİYABETLİ KADINLARA UYGULANAN SUBMAKSİMAL DÜZEYDE EGZERSİZLERİN ALAMANDİN, MİYONEKTİN, HİPOKSİ İLE İNDÜKLENEN FAKTÖR-1 ALFA (HIF-1?) VE İRİSİN ÜZERİNE ETKİLERİNİN BELİRLENMESİ - BURU, KIVANÇ (Fırat Üniveristesi, 2025)
Dünya genelinde prevalansı tüm zamanların en yüksek seviyesine ulaşan obezite ve diabetes mellitus bir dizi patofizyolojik mekanizmayı paylaşan ve önemli komplikasyonlara neden olan olabilen hastalıklardır. Bu projede farklı beden indeksine sahip ve diyabetli kadınlarda submaksimal egzersizlerin obezite ve diyabet üzerindeki biyokimyasal reaksiyonlarının egzersiz varlığında potansiyel etkilerinin araştırılması amaçlanmaktadır. Araştırmanın amacı farklı beden kitle indeksine sahip ve diyabetli kadınlara uygulanan submaksimal düzeyde egzersizin alamandin, myonektin, HIF-1? ve irisin biyokimyasalları üzerindeki etkilerini inceleyerek bu biyokimyasalların vücut kompozisyonu ve diyabet üzerindeki etkilerini kapsamlı bir şekilde değerlendirmektir. Giderek artan obezite ve obeziteye bağlı artan diyabetin özellikle Türkiye'de kadın bireylerde prevalansının erkek bireylere göre yüksek olması çalışmamızın kadın gruplar üzerinde yoğunlaşmasında etkili olmuştur. Bu amaçla çalışmamız Kars il merkezinde tam donanımlı bir spor kompleksine gelen 40 gönüllü kadın üzerinde yürütülmüş olup gruplar beden kitle indeksine göre 4 grup ve 1 grup diyabetli kadın olacak şekilde oluşturulmuştur. Grupların tamamına submaksimal düzeyde etki edecek egzersiz protokolünde yer alan egzersizler 8 hafta süre ile haftada 3 gün ve gün aşırı olacak şekilde uygulanmıştır. Çalışmanın amacı hem obezitenin hem de diyabetin tedavi yöntemleri arasında yer alan egzersizin; zayıf, normal, kilolu, obez ve diyabetli kadınlarda fizyolojik olarak alamandin, myonektin, HIF-1? ve irisin gibi biyo-belirteçlerin (insülin, glikoz) etkilerini ortaya koymaktır. Çalışmamız giderek ciddi bir halk sağlığı sorununa dönüşen obezite ve diyabet ile mücadelede egzersizin insan vücudunda ortaya çıkardığı biyokimyasal değişikliklerin, antropometrik değişikliklerle beraber incelenmesi açısından önem arz etmektedir. Ön ve son test deseninde planlanan çalışmaya ön test kan örnekleri ve antropometrik ölçümler alınarak başlanılmış ve hem ön test hem de son test verileri -80 ?C'de muhafaza edilmiştir. Elde edilen kan örneklerinden alamandin, myonektin (CTRP15), HIF-1? ve irisin ve insülin ELISA yöntemi ile analiz edilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirildiğinde çalışmaya dâhil olan zayıf, kilolu, obez ve diyabetli kadınlarda alamandin 1. ve 2. ölçüm ortalamalarının tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p>0.05). Myonektin 1 ve 2. ölçüm ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p>0.05). Fakat normal kilolu kadın grubunda son test ölçüm ortalamasının daha düşük olduğu ve istatistiksel olarak anlamlı farklılığın olduğu gözlemlenmiştir (p<0.05). HIF-1? ön- son test ölçüm ortalama farkının tüm katılımcı grupta istatistiksel olarak anlamlı olmadığı (p>0.05) fakat son test ortalamasının diyabetli kadınların, zayıf kadınlardan anlamlı yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Yine irisin hormonunun analizinde tüm katılımcı grubun son test ortalama verileninin yüksek olduğu ve anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.05). Son olarak İnsülin ve glikoz parametrelerini incelendiğimizde zayıf grup hariç diğer tüm katılımcı grupta hem insülin hem de glikoz değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılığın olduğu ve bu farklılığın son test ölçüm ortalamasının düşük olmasından kaynaklandığı tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak submaksimal ağırlık egzersizlerinin obezite ve diyabetin kontrol altına alınmasında ve iyileştirilmesinde olumlu etkilerinin olacağı kanaatindeyiz. Özellikle artan insülin ve glikoz seviyesinin düşürülmesinde, antropometrik yapının iyileştirilmesinde, insülin direncinin düzenlenmesinde ve yağ metabolizmasında etkili olan irisin seviyesinin arttırılmasında egzersizin koruyucu rolünün olabileceği düşünülmektedir.

This study aims to comprehensively investigate the effects of submaximal exercise on the biomarkers alamandine, myonectin, HIF-1?, and irisin in women with varying body mass indexes (BMI) and diabetes, while also evaluating how these biomarkers influence body composition and diabetes-related outcomes. The increasing prevalence of obesity and obesity-related diabetes, particularly among women in Turkey compared to men, has influenced the focus of this study on female participants. Within this scope, the study was conducted on 40 voluntary women attending a fully equipped sports complex in the city center of Kars, Turkey. Participants were divided into four groups based on BMI classification, along with an additional group comprising women with diabetes. All groups underwent an exercise protocol designed to induce submaximal exertion for a period of eight weeks, three times per week, on alternate days. The primary objective of this study is to investigate the physiological effects of exercise—a therapeutic intervention for both obesity and diabetes—on biomarkers such as insulin, myonectin, HIF-1?, and irisin in underweight, normal-weight, overweight, obese, and diabetic women. In light of the escalating public health challenges posed by obesity and diabetes, this study provides valuable insights into the biochemical and anthropometric adaptations elicited by exercise. The study was designed as a pre- and post-test model, in which blood samples and anthropometric measurements were collected at baseline (pre-test). Both pre- and post-test blood samples were stored at -80°C. The obtained blood samples were analyzed for insulin, myonectin (CTRP15), HIF-1?, and irisin using the ELISA method. Upon analysis, no statistically significant changes were observed in mean myonectin levels between the initial and follow-up measurements in underweight, overweight, obese, and diabetic women (p>0.05). In contrast, the normal-weight group exhibited a statistically significant reduction in mean myonectin levels following the intervention (p<0.05). While no statistically significant changes were observed in mean HIF-1? levels between pre- and post-tests across all groups (p> 0.05), post-test levels were significantly increased in diabetic women compared to their underweight counterparts (p <0.05). In the analysis of irisin hormone levels, a statistically significant increase was observed in the post-test mean value for all participants (p<0.05). Analysis of insulin and glucose parameters revealed statistically significant reductions in post-test mean values across all groups except the underweight group (p<0.05). In conclusion, submaximal resistance exercise is considered to have beneficial effects on the management and improvement of obesity and diabetes. Exercise may play a protective role in reducing elevated insulin and glucose levels, improving anthropometric structure, regulating insulin resistance, and increasing irisin levels, which is effective in lipid metabolism.
Determination of the effects of submaximal exercises on alamandine, myonectin, hypoxia-inducible factor-1 alpha (HIF-1?), and irisin in women with different body mass indexes and diabetes
Keywords: Spor