De novo lezyonlarda ELCA sonrası stent uygulamasının 9 aylık sonuçları

Abstract

AMAÇ: Plak volümünün yüksek olduğu lezyonlarda, debulking sonrası stent uygulamasının stent restenozunu azaltabileceği iddia edilmiştir. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamızda, yaş ortalaması 54,86 ± 2,42 olan, 4 bayan 40 erkek (n=44) hasta alındı. Lezyonların 10'u (% 23) total oklüzyondu. Lezyonların damarlara göre dağılımı 14 (% 32) sol ön inen arter, 5 (% 11) sol sirkumfleks, 25 (% 57) sağ koroner arter yerleşimli idi. Excimer laser coronary angioplasty (ELCA) öncesi ortalama minimal luminal diameter (MLD) 0,324 ± 0,055 mm idi. ELCA işlemi için, 28 vakada 1.7 C Vitesse catheter, 5 vakada 1.4 C Vitesse catheter, 5 vakada 1.4 sonrası 1.7 C Vitesse catheter, 6 vakada ise 1.7 E Vitesse catheter kullanıldı. Ortalama laser sayısı 14 ± 4, laser enerji frekans ve pulsasyon aralığı 45/25-50/30 idi. ELCA sonrası MLD 1,815 ± 0,1 mm idi. Aradaki istatistiksel fark p<0.001 idi. Tüm vakalarda ELCA sonrası perkutan transluminal koroner anjioplasti(PTKA) yapılmaksızın stent implantasyonu 12-14 atm. arasında yapıldı. Ortalama stent uzunluğu 14,27 ± 3.6 mm idi. Stent sonrası ortalama MLD 3,317 ± 0,06 mm idi. Hastalar 9 ay takip edildi. İşlem sırasında, ELCA sonrası 5 vakada Tip B diseksiyon gelişti. Hastane içi non-Q, Q miyokard infarktüsü, acil KABG hiçbir olguda gelişmedi ve re-revaskülarizasyona gerek duyulmadı. BULGULAR: Tüm hastalar 2. günde taburcu edildi. Takip süresinde 2 vakada (% 4,5 ) non-Q miyokard infarktüsü gelişti. Koroner anjiografi 42 vakada (2 non-Q vaka hariç) uygulandı. Dört vakada (% 9,5) restenoz saptandı. Dokuz aylık MACE(ölüm, myokard enfarktüsü, KABG, tekrar perkutan girişim) 6 vakada ( % 14) gelişti. Hastaların 9 aylık kardiyak olaysız yaşam oranı % 86 idi. SONUÇ: Sonuç olarak, vakaların % 23'ünde total tıkalı olmasına rağmen, restenoz ve 9 aylık MACE oranı önemli ölçüde düşüktü. Seçilmiş vakalarda ELCA sonrası stent uygulaması anjiogafik restenozu ve kardiyak olayların oranını azaltıyor görünmektedir.