PRİMER STABİLİZASYON OLAN VE OLMAYAN TİTANYUM İMPLANTLARDA LOKAL VE SİSTEMİK ZOLEDRONİK ASİT UYGULAMASININ OSSEOİNTEGRASYON ÜZERİNE ETKİSİ

Abstract

Primer stabilizasyon (PS) implantın cerrahi yerleştirilmesi sırasında başlangıç sıkı yerleşme olarak tanımlanır ve başarılı bir osseointegrasyon için gereklidir. Kemik kalitesi ve miktarının yetersiz olduğu durumlarda sıkı implant yerleştirilmesi oldukça zordur. Zoledronik asit (ZA) kemik rezorpsiyonunu engelleyen güçlü bir bifosfonattır. Bu çalışmada amaç primer stabilizasyon olan ve olmayan titanyum implantlarda lokal ve sistemik zoledronik asit uygulamasının osseointegrasyon üzerine etkisinin histolojik incelenmesidir. Bu amaçla denekler önce PS(+) (n=24) ve PS(-) (n=24) olak üzere iki ana gruba ayrıldı. Bu ana gruplar kontrol (n=8), lokal zoledronik asit (2mg/1mL) (n=8) ve ve sistemik zoledronik asit (0,1 mg/kg) (n=8) grupları olmak üzere alt gruplara ayrıldı. Deneklerin tümü 4 haftalık iyileşme döneminden sonra sakrifiye edildi. Örneklerin kemik implant kaynaşması ve yiv doluluk yüzdesi dekalsifiye edilmemiş histolojik analiz yöntemine göre analiz edildi. Primer stabilizasyon alınan ve alınmayan gruplar arasında kemik implant kaynaşması yüzdeleri ve yiv doluluk yüzdeleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p<0.05). Zoledronik asit uygulanan gruplar arasında kemik implant kaynaşması yüzdeleri ve yiv doluluk oranı yüzdeleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p<0.05). Primer stabilizasyon ve zoledronik asit kullanım tipinin kemik implant kaynaşması yüzdesi üzerindeki ortak etkisi istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Primer stabilizasyon ve zoledronik asit kullanım tipinin yiv doluluk yüzdesi üzerindeki ortak etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Çalışmamızın sonuçlarına göre primer stabilitenin osseointegrasyon için önemli bir etken olduğu ve zoledronik asidin sistemik ve lokal uygulanmasının implant osseointegrasyonunu artırabileceği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: primer stabilizasyon, osseointegrasyon, bifosfonatlar, zoledronik asit, diş implantı

The primary stabilization (PS) is defined as initial tight fit during the surgical placement of the implant and is essential for successful osseointegration. Tight implant placement is quite difficult in cases where bone quality and quantity are insufficient. Zoledronic acid (ZA) is a powerful bisphosphonate that prevents bone resorption. The aim of this study is to investigate the effect of local and systemic zoledronic acid application on osseointegration in titanium implants with and without primary stabilization. For this purpose, the subjects were divided into two main groups as PS (+) (n = 24) and PS (-) (n = 24). These main groups were divided into control (n = 8), 2mg / 1mL local zoledronic acid (n = 8) and 0.1 mg / kg systemic zoledronic acid (n = 8) groups. All of the subjects were sacrificed after a 4-week recovery period. Bone implant connection of the samples was analyzed according to the non-decalcified histological analysis method. A statistically significant difference was found between the groups with and without primary stabilization in terms of bone implant connection percentages and groove occupancy percentages (p <0.05). A statistically significant difference was found between zoledronic acid-treated groups in terms of bone implant connection percentages and groove occupancy rate (p <0.05). The common effect of primary stabilization and zoledronic acid use on the percentage of bone implant connection is statistically significant (p <0.05). The common effect of primary stabilization and acid type on groove fill percentage was not statistically significant (p> 0.05). According to our study results, it can be said that systemic and local administration of zoledronic acid may increase implant osseointegration. Keywords: primary stabilization, osseointegration, bisphosphonates, zoledronic acid, dental implant