Rasim Özdenören’in öykülerinde kendine dönüş izlekleri

Abstract

Rasim Özdenören, eserlerinde toplumsal hayatta meydana gelen değişim ve bu değişimlerin birey ve toplumda meydana getirdiği yozlaşma, çözülme ve dağılışı irdeler. Yazara göre modern çağın metaşalan kişileri, yaşamın kutsal işleyişini acımasızca yok ederken, yarattığı nesnel dünyanın bir parçası olarak da kendi kökensel yazgılarını yok eder. Yazara göre birey, dünyaya indiğinden beri büyük bir kuşatılmışlık içindedir. İnsanın kuşatılmışlığı, onun etrafındaki varlık ve nesnelerle olan ilişkisiyle alakalıdır. İnsanın kendi soylu varlığını da bu kuşatılmışlık içinde yeniden anlamlandırıp bilinçlenmesi, tinsel bakımdan kendi sınırlarının farkına varmasını da sağlar. Yazara göre insanın varoluşsal problemlerini “Mutlak Ben”in karşısında irdelemesi, onun ontolojik sınırlarını kavraması ve kendilik bilincine ulaşmasını sağlar. Rasim Özdenören, öykülerinde kendi kültürü ve değerlerini irdelemiştir. Yerelden evrensele göndergelerde bulunan yazar, bireyin ontolojik sorunları, ruhsal sıkıntıları ve huzur arayışını kendi olma sorunsalı eksininde ele alır.Rasim Özdenören depicts the changes in the social life and the crashes and dissemination of those changes in terms of the individual and society in his works. According to the writer, the merchandized people of the era abolish their own primordial fate while they mercilessly destruct the sacred operation of life. To Özdenören, the individual is in a state of great confinement since arrived into the earth. The confinement of human is related to her/his relationships with other beings and objects around. To have awareness of the noble being of human and form it in terms of that confinement provides her/him to realize the limits of spirituality. According to the writer, to depict the ontological problems of man in terms of the “Absolute I” provide to realize the ontological limits and achieve the consciousness of entity. Rasim Özdenören has examined his own culture and values in his stories. The writer, who refers from the local to the universal, depicts the ontological problems of the individual, the psychological defects and the search for peace in terms of the problem of being self. Key words: Rasim Özdenören, human, consciousness of self, consciousness of history, esthetics of love, returning to the religion, I and the Other, way and wayfarer.