Torakal ve Lomber Patlama Kırıklı Hastalarda Uzun Segment Posterior Enstrümantasyon ve Füzyon Tekniğinin Erken ve Geç Dönem Sonuçları

Abstract

Amaç:Bu çalışmada; torakal ve lomber patlama kırığı nedeniyle sadece posterior yaklaşım ile enstrümantasyon ve füzyon uyguladığımız hastalarda erken ve geç dönemde klinik ve radyolojik sonuçları araştırdık. Gereç ve Yöntem: 2008-2014 tarihleri arasında torakal ve lomber patlama kırıklı hastalardan sadece posterior enstrümantasyon ve füzyon işlemi uygulanan hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastaların yaş, cinsiyet, fraktüre sebep olan etiyolojik faktörler, kırığın Denis sınıflandırması ve lokalizasyonu incelendi. En az 1. yıl kontrol muayenesi ve radyolojik görüntülemeleri olan hastalar çalışm aya dâhil edildi. Radyolojik olarak operasyondan hemen önce, operasyon sonrası 1. gün ve en az 1. yılda tüm hastaların anterior ko rpus yükseklik kaybı (AKYK), lokal kifoz açısı (LKA) ve sagital indeks (SI) değerleri hesaplandı. Elde edilen sonuçlar geç dönem veriler ile kıyaslandı. Bulgular: Çalışmaya toplam 35 hasta dâhil edilmiştir. Ortalama yaş 40,9 yıl olarak görüldü. Hastaların ortalama takip süreleri 25 ay (min:15, maks:56) idi. Ameliyat öncesi, ameliyat sonrası erken dönem ve geç dönemde AKYK değerleri 0.44, 0.30 ve 0.31 cm saptandı (p <0,001). LKA ise ameliyat öncesi 7.94°, ameliyat sonrası erken dönemde 2.86° ve ameliyat sonrası geç dönemde ise 4.49° ölçüldü. SI değeri pre-op, post-op erken ve geç dönemde 15.4, 9.71 ve 11.14 birim saptandı (p <0,001). Sonuç: T orakal ve lomber patlama kırıklarının cerrahi yönetiminde uzun segment posterior enstrümantasyon ve füzyon tekniği rady olojik olarak sagital plandaki dizilimin düzeltilmesi ve yüz güldürücü klinik sonuçlar dikkate alındığında, etkin ve güvenilir bir tedavi y öntemidir.