İNTİHAR VE CİNAYET VAKALARINDA TATUAJ VE SELF MUTİLASYON DEĞERLENDİRMESİ

Abstract

Albert Camus tarafından felsefenin tek önemli sorunu olarak görülen intihar, insanlık tarihiyle yaşıt olan cinayet, dünden bugüne en trajik toplumsal meseleler olarak varlığını sürdürmektedir. Yaşamak kadar doğal ve yaşamın mutlak nihayeti olan ölümü trajik bir son olmaktan çıkarıp daha makul ve makbul bir şekilde vuku bulmasını sağlamak toplumsal psikolojimizin sıhhati açısından kaçınılmaz bir gereklilik olarak önümüzde durmaktadır. Bu çalışmada, Fırat Üniversitesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndaki 2019-2021 tarihleri arasında ölü muayenesi ve otopsisi yapılmış tüm olgulara ait dosyalar Fırat Üniversitesi Hastanesi Anabilim Dalı ve Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğü arşivinden temin edilerek intihar ve cinayet vakaları diğer vakalarla mukayeseli olarak incelendi. Olgular retrospektif olarak yaş, yaşam evresi, cinsiyet, medeni hal, yerleşim yeri, olay yeri, olay orjini, olay şekli, tatuaj türü, tatuaj sayısı, tatuaj yeri, tatuaj niteliği, self mutilasyon sayısı, self mutilasyon yeri ve toksikoloji sonuçları yönünden incelenerek elde edilen veriler değerlendirildi Çalışmamıza dâhil ettiğimiz 787 vakanın 129'nun intihar, 58'inin cinayet vakası, 600'ünün kaza ve doğal ölüm olduğu tespit edildi. Tatuajı olan vakaların tüm vakalara oranı %6 olarak elde edildi. İntihar ve cinayet dışı 600 ölüm vakası içerisinde tatuajı olan 17 kişi (%2.8), 129 intihar vakasında 18 (%14), 58 cinayet vakasında 12 kişi (%20.7) belirlendi. Self mutilasyonu olanların toplam vakalara oranı %4.3 olarak bulundu. İntihar ve cinayet dışı 600 ölüm vakası içerisinde self mutilasyonu olan 6 kişi(%1), 129 intihar vakasında self mutilasyonu olan 16(%12.4), 58 cinayet vakasında self mutilasyonu olan 12 kişi(%20.7) belirlendi. En çok kullanılan intihar yönteminin %50.4'lük oranla ası (65 kişi), en çok kullanılan cinayet yönteminin %58.5 (34 kişi) oranla ateşli silahlar olduğu; en çok intihar edilen ayın haziran (%12,4), en çok intihar edilen mevsimin yaz (%35.6) olduğu, en çok cinayet işlenen ayların %15.5'lik oranlarıyla nisan, haziran ve ağustos, en çok cinayet işlenen mevsimin yaz (%41.3) olduğu; intiharın da cinayetin de en çok görüldüğü evrenin genç yetişkinlik(22-39) olduğu; intihar vakalarının %74.4 erkek, cinayet kurbanlarının %82.8 erkek olduğu; hem medeni duruma özel intihar hızının hem de medeni duruma özel cinayet hızının(yüzbinde 9.9 ve yüzbinde 3.8) en yüksek olarak bekarlarda olduğu; ikamete özel intihar hızının şehirde(yüzbinde 7.86), ikamete özel cinayet hızının ise köyde daha yüksek olduğu(yüzbinde 3.69); intihar vakalarının %65.1'inin evde, cinayet vakalarının en büyük oranda %37.9 ile yol-meydan-park gibi ortak kullanım alanlarında olduğu; en çok kullanılan dövme içeriğinin %5.9 ile yıldız şekli olduğu; intihar vakalarının %89.9'una, cinayet vakalarının %86.2'sine toksikolojik analiz yapıldığı; intihar vakalarında %13.2 ile en çok tespit edilen maddelerin antidepresanlar, cinayet kurbanlarında en çok tespit edilen maddelerin %13.8 ile amfetamin türevleri ve %8.6 ile THC(esrar) olduğu görüldü. Çalışmamızda tatuaj ve self mutilasyonun intihar ve cinayet vakalarında kaza ve doğal ölüm olgularına nazaran anlamlı düzeyde yüksek görüldüğü sonucuna vardık. Bu cihetle bulgularımızın intihar ve cinayet vakalarındaki dinamikleri anlamaya katkıda bulunacağı kanaatindeyiz.

Suicide, which Albert Camus considered the only important problem of philosophy, and murder, which is as old as the history of humanity, continue to exist as the most tragic social issues from past to present. It is an inevitable necessity for the health of our social psychology to ensure that death, which is as natural as living and the absolute end of life, is not a tragic end and that it takes place in a more reasonable and acceptable way. In this study, the suicide and homicide cases comparatively with other cases by obtaining the files of all cases whose death examinations and autopsies were performed between 2019-2021 in Fırat University Hospital Forensic Medicine Department from the archives of Fırat University Hospital Department and Elazığ Forensic Medicine Branch Directorate were analyzed. The cases were retrospectively examined in terms of age, life stage, gender, marital status, place of residence, place of incident, origin of incident, mode of incident, type of tatuage, number of tatuage, location of tatuage, nature of tatuage, number of self mutilation, location of self mutilation and toxicology results and evaluated the data obtained. Of the 787 cases included in our study, 129 were suicides, 58 were homicides, and 600 were accidents and natural deaths. The ratio of cases with tatuage to all cases was found as 6%. It was also found that among 600 deaths other than suicide and homicide, 17 people (2.8%), 18 people (14%) in 129 suicide cases, 12 people (20.7%) in 58 homicide cases had tatuage. The ratio of non suicidal self mutilation to total cases was found as 4.3%. Among 600 death cases other than suicide and homicide, 6 people (1%) were identified as having non-suicidal self injury, 16 people (12.4%) in 129 suicide cases and 12 people (20.7%) in 58 homicide cases were identified as having non-suicidal self injury. It is seen that the most commonly used method of suicide was hanging with 50.4% (65 people), the most commonly used method of homicide was firearms with 58.5% (34 people), the most common months for suicide were June (12.4%); the most common season for suicide was summer (35.6%), the months with the highest number of homicides were April, June and August (15.5%), the season with the highest number of homicides was summer (41.3%); young adulthood is the stage where suicide and homicide are most common(age 22-39); 74.4% of suicide cases are male, homicide cases were 82.8% male; both the marital status-specific suicide rate and the marital status-specific murder rate (9.9 per hundred thousand and 3.8 per hundred thousand) were highest in singles; the residential-specific suicide rate is higher in the city (7.86 per hundred thousand), while the residential-specific murder rate is higher in the village (3.69 per hundred thousand); 65.1% of the suicide cases took place at home, 37.9% of the homicide cases took place in common areas such as roads, squares and parks; the most common tattoo content was star shape with 5. 9%; 89.9% of suicide cases and 86.2% of homicide cases were subjected to toxicological analysis; antidepressants were the most commonly detected substances in suicide cases with 13.2%, while amphetamine derivatives were the most commonly detected substances in homicide cases with 13.8% and THC (cannabis) with 8.6%. In our study, we concluded that tattooing and self-mutilation were significantly higher in suicide and homicide cases than in accidents and natural deaths. Therefore, we believe that our findings will contribute to understanding the dynamics in suicide and homicide cases.