GESTASYONEL DİYABET İLE TRİ-METİLAMİN-N-OKSİT, MARESİN-1, S-EQUOL, İNDOKSİL SÜLFAT VE HS-CRP MARKERLARININ İLİŞKİSİNİN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Gestasyonel diyabetes mellitus gebeliğin ikinci veya üçüncü trimesterinde tespit edilen ve gebelik öncesinde mevcut olmayan diyabettir. Preeklampsi, makrozomi ve neonatal hipoglisemi dahil çok sayıda perinatal komplikasyon riskini artırır. Ayrıca GDM, daha sonra obezite, tip 2 diyabet gelişimi ve anne ve çocukta artmış kardiyovasküler risk ile ilişkilidir. Gebelikte en sık görülen metabolik bozukluk olan diyabetin gerçek insidansı bilinmemekle birlikte, farklı ülkelerde sıklığı yaklaşık %1-14 oranında değişmektedir. GDM'nin patogenezi, hem artan insülin direnci hem de beta hücre fonksiyonu ve kütlesindeki bozulmadan kaynaklanan, insülin eksikliği ile karakterize edilen tip 2 diyabetin patogeneziyle benzerlik göstermektedir. Tüm gebe kadınların gebeliğin 24-28. haftalarında gestasyonel diyabet açısından rutin taranmasını önermektedir. Bu çalışma 30 Gestasyonel Diyabet hastası ve 30 sağlıklı gebe olmak üzere toplam 60 gebe ile yapıldı. Sağlıklı gebeler grup 1 gestasyonel diyabetli gebeler grup 2 olarak ayrıldı. GDM hastalarında maresin-1 ve s-equil 'in diyabeti olmayan gebelere göre anlamlı ölçüde düşük olarak görülmüş olup; tmao, crp ve indoksil sülfatın diyabeti olan gebelerle kontrol grubu arasında anlamlı bir farklılık izlenmemiştir Bu çalışmanın sonucu üzerinden yapılan çıkarımlarda, daha geniş vaka serileri ile bu moleküllerin incelenmesinin, gestasyonel diyabet etyopatogenezi, gestasyonel diyabet tanı ve tedavi gibi konulara ışık tutacağı düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: gestasyonel diyabet, tri-metilamin-n-oksit, MaR1, s-equol, c-reaktif protein, indiksol sülfatGestational diabetes mellitus is diabetes detected in the second or third trimester of pregnancy and not present before pregnancy. It increases the risk of numerous perinatal complications, including preeclampsia, macrosomia, and neonatal hypoglycemia. Additionally, GDM is associated with the subsequent development of obesity, type 2 diabetes, and increased cardiovascular risk in mother and child. Although the true incidence of diabetes, the most common metabolic disorder during pregnancy, is unknown, its frequency varies between approximately 1-14% in different countries. The pathogenesis of GDM is similar to the pathogenesis of type 2 diabetes, which is characterized by insulin deficiency resulting from both increased insulin resistance and impairment of beta cell function and mass. All pregnant women are between the 24th and 28th weeks of pregnancy. recommends routine screening for gestational diabetes during weeks. This study was conducted with a total of 60 pregnant women, 30 with Gestational Diabetes and 30 healthy pregnant women. Healthy pregnant women were divided into group 1 and pregnant women with gestational diabetes were divided into group 2. Maresin-1 and s-equil levels were found to be significantly lower in GDM patients than in pregnant women without diabetes; No significant difference was observed in tmao, crp and indoxyl sulfate between pregnant women with diabetes and the control group. In conclusions based on the results of this study, it is thought that examining these molecules with larger case series will shed light on issues such as etiopathogenesis of gestational diabetes, diagnosis and treatment of gestational diabetes. Keywords: gestational diabetes, tri-methylamine-n-oxide, MaR1, s-equol, c-reactive protein, indixol sulfate