TAM ARK İMPLANT DESTEKLİ PROTEZLERDE STEREOFOTOGRAMETRİ TEKNİĞİ VE FARKLILAŞTIRILMIŞ YARDIMCI PARÇA KULLANIMININ DİJİTAL ÖLÇÜ DOĞRULUĞU ÜZERİNE ETKİSİ: BİR İN VİTRO ÇALIŞMA

Abstract

Yapılan protetik restorasyonların başarısını etkileyen en önemli faktörlerden biri ağız ortamını oluşturulacak çalışma modeline doğru ve hassas bir şekilde aktarılmasıdır. CAD-CAM teknolojilerindeki gelişmeler geleneksel ölçü adımlarını gerektirmeyen tamamen dijital iş akışının kullanılmasını mümkün kılmıştır. Yapılan bu çalışmanın amacı tam ark implant ölçülerin elde edilmesinde intraoral tarama için yardımcı geometrik parçaların kullanımı ve bu yöntemlerin fotogrametri tekniği ile karşılaştırılmasıdır. Bu amaçla iki adet mandibular model oluşturulmuş. Modellerden birine dört adet ve diğerine altı adet implant yerleştirilmiştir. İmplantların üzerine multi-ünit ara parçaları yerleştildi. Yerleştirilen implantların üç boyulu konumunu belirlemek amacıyla endüstryel tarayıcı ile taraması gerçekleştirildi. Çalışmada Grup 1'de tarama gövdesine modifikasyon yapılmadı. Grup 2'de tasarlanan ve üretilen çeşitli renk ve şekillerdeki yardımcı geometrik parçalar yerleştirilerek tarama gerçekleştirildi. Grup 3'de ise tarama stereofotogrametri tekniği kullanılarak gerçekleştirildi. Elde edilen tarama verileri bir tersine mühendislik programı olan Geomagıc Control X ' e aktarılarak oluşturulan tarama verilerinin referans verilesiyle arasındaki açısal sapmalar ve RMS değerleri hesaplandı. Elde edilen sonuçlarda stereofotogrametri grubu anlamlı olarak bir çok gruptan daha düşük açısal sapma değeri gösterdi. Oluşturulan yardımcı geometrik parçalar ile yapılan taramalar IOS taraması ile elde edilen verilerden anlamlı olarak daha yüksek doğruluk değeri göstermedi.. Tarama yöntemlerine göre dört üyeli ve altı üyeli modeller arasında anlamlı fark görülmedi. Anahtar Kelimeler: Geomagıc Control X, IOS, scan-body, yardımcı geometrik parça

One of the most important factors affecting the success of prosthetic restorations is the accurate and precise transfer of the oral environment to the working model. Advances in CAD-CAM technologies have enabled the utilization of a fully digital workflow, eliminating the need for traditional impression steps. The purpose of this study is to investigate the use of auxiliary geometric components in obtaining full-arch implant impressions and to compare these methods with photogrammetry techniques. For this purpose, two mandibular models were created. Four implants were placed in one model and six implants in the other. Multi-unit abutments were then placed on the implants. An industrial scanner was used to capture the three-dimensional positions of the placed implants. In Group 1, no modifications were made to the scanning body. In Group 2, various auxiliary geometric components of different colors and shapes were designed and produced, and scanning was performed using these components. In Group 3, the scanning was conducted using the stereophotogrammetry technique. The obtained scanning data were transferred to a reverse engineering program called Geomagic Control X, where the angular deviations and RMS values between the generated scanning data and the reference data were calculated. The results indicated that the stereophotogrammetry group exhibited significantly lower angular deviation values compared to several other groups. Scans conducted with the created auxiliary geometric components did not show a significantly higher accuracy value compared to those obtained from IOS scanning. No significant differences were observed between the four-member and six-member models according to the scanning methods used. Keywords: Geomagic Control X, IOS, scan body, auxiliary geometric component