Etik liderliğin iş performansı üzerindeki etkisinde dijital örgüt kültürünün aracı rolü

Abstract

Günümüzde dijital iş süreçlerinin gelişmesi örgütlerde iş performansının artmasına yönelik beklentileri yükseltmektedir. Dijital örgüt kültürünün iş performansına olumlu olan bu beklentilerin yanı sıra örgütün adil, şeffaf ve hesap verilebilir boyutlarda yürütülmesinde etik liderler stratejik bir insan kaynağı olarak görülmektedir. Araştırmanın amacı, dijital dönüşüm sürecinde etik liderliğin iş performansını hangi mekanizma üzerinden etkilediğini ortaya koyma ihtiyacından doğmuştur. Bu kapsamda, ilişkinin dijital örgüt kültürü aracılığıyla gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmek istenmiştir. Bu kapsamda çalışma kolayda örneklem yöntemi ile 341 katılımcıdan elde edilen veriler yapısal eşitlik modellemesi SmartPLS programı vasıtasıyla değerlendirilmiştir. İlk olarak geçerlik ve güvenirlik eşik değerleri geçilmiş; Fornell Larcker ve HTMT oranları, ayrışım geçerliliğini teyit etmiştir. Ortaya konulan bulgularda; etik liderliğin dijital örgüt kültürü üzerinde güçlü ve anlamlı bir etkisi bulunmaktadır (β = 0,695; p <0,000). Dijital örgüt kültürü iş performansını anlamlı olarak etkilemektedir (β = 0,238; p <0,002). Etik liderliğin iş performansı üzerindeki etkisi ise anlamsız bulunmuştur (β = 0,082; p <0,311). Etik liderliğin iş performansı üzerindeki doğrudan etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamış; buna karşın dolaylı etkinin anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgu, dijital örgüt kültürünün etik liderlik ile iş performansı arasındaki ilişkide tam aracılık rolü oynadığını göstermektedir. Modeldeki ilişkiler sosyal değişim teorisi ve kaynak tabanlı teori temel alınarak açıklanmıştır.