Tavşan Dizinin Osteokondral Defektlerinde Sodyum Hyaluronat-Kondroitin Sulfat Kombine Solüsyonunun Kıkırdak Oluşumuna Etkisinin Araştırılması

Abstract

Çalışmanın Amacı: Bu projede tam kat osteokondral defekt oluşturulan tavşan dizinde subkondral drilleme sonrası Sodyum Hyaluronat-Kondrotin Sülfat kompozit solüsyonunun yeni oluşan kıkırdak doku üzerindeki etkisi araştırıldı. Çalışmanın Kapsamı: Fokal kıkırdak lezyonlarında subkondral drilleme veya mikrokırık yöntemi ile kemik iliğindeki multipotansiyel mezenkimal kök hücrelerin defekt alanına taşınması amaçlanır. Ancak bu yöntemle oluşan tamir dokusunun defekt alanını yetersiz doldurduğu veya fibröz yapısı nedeniyle doğal hyalin dokunun fonksiyonlarını karşılamadığı belirtilmiştir. Bu nedenle tamir dokusunun kalitesini geliştirmek, uzun dönemde fonksiyonel ve stabil olabilen, aynı zamanda hyaline kıkırdağa benzer tamir dokusu elde etmek için ek tedavi girişimleri üzerinde çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmada fokal osteokondral defekt oluşturulan tavşanlarda subkondral drilleme sonrası intra-artiküler uygulanan sodyum hyaluronat+kondroitin sülfat kombine solusyonunun yeni oluşan kıkırdak üzerindeki etkisi araştırıldı. Çalışma tasarımı: Deneysel hayvan çalışması Yöntem(ler): Ağırlıkları 2.5-3 kg arasında değişen olgun 32 adet New Zealand White cinsi tavşan rastgele seçimle 4 eşit gruba ayrıldı. Tüm tavşanların sol diz femur medial kondillerine tam kat osteokondral defekt oluşturulduktan sonra subkondral drilleme yapıldı. Cerrahi sonrası 7, 14 ve 21. günlerde diz eklemine intra- artiküler olarak her grup için aşağıda belirlenen tedavi protokolü uygulandı: Grup 1; 0,3 ml sodyum hyaluronat+ kondroitin sülfat kombine (HA+CS) solüsyon çözeltisi (16 mg hyaluronik asit ile kombine 20 mg kondroitin sulfat/ml), grup 2; 0,3 ml sodyum hyaluronat (HA) (16 mg/ml), grup 3; 0,3 ml kondroitin sulfate (CS) (20 mg/ml) ve grup 4 (kontrol grubu); 0,3 ml saline solüsyonu uygulandı. Altıncı haftada tüm hayvanlar sakrifiye edildikten sonra histopatolojik ve biokimyasal olarak değerlendirildi. Sonuç(lar): HA+CS ve HA grubunda diğer gruplara göre hem mixt tip kıkırdak oluşumu daha fazla gözlendi hemde kıkırdak dokunun yüzey pürüzlülüğü ve devamlılığı daha iyi idi. HA+CS grubunda diğer gruplara göre defekt alanının daha iyi dolduğu, kolon tipi kıkırdak kümeleri ve normal özellikte kıkırdak mineralizasyonunda anlamlı artış gözlendi.HA+CS grubunda sinovyal sıvıdaki VEGF-A ve IL-1ß düzeylerinde artış gözlendi. Çıkarımlar: Kıkırdak iyileşmesi ve yeni kıkırdak oluşumunda subkondral drilleme ile mezenkimal kök hücre stimülasyonunun yanında HA ve CS?ın kombine tedavisinin hyaline benzer eklem kıkırdağı oluşumuna olumlu katkı sağladığını düşünüyoruz. HA+CS grubunda gözlenen normal eklem kıkırdağına yakın yeni kıkırdak oluşumu tek başlarına HA ve CS kullanımına göre daha fazla elde edilmesi bu iki ilacın bir sinerji oluşturduğunu düşünüyoruz. Bu bilgiler ışığında fokal osteokondral defektlerin tedavisinde subkondral drilleme sonrası uygulanan intra-artiküler HA-CS kombine enjeksiyonunun yalnız başına kullanılan HA ve CS enjeksiyonuna göre daha iyi kalitede hyalen benzeri yeni kıkırdak oluşumuna neden olduğunu düşünüyoruz. Ayrıca bu kombinasyon tüm kıkırdak lezyonlarının tedavisinde güvenli ve etkili bir tedavi yöntemi olarak kullanılabilir.