Yapılandırmacı Bilişsel Çıraklık Modelinin Yapı Tekniği ve Uygulamaları-I Dersinde Psikomotor Öğrenmeye Etkisi

Abstract

Bu araştırmanın genel amacı, geleneksel öğretim uygulamaları ile oluşturmacı öğretim uygulamalarının sonuçlarını karşılaştırarak bireylerin psikomotor davranışları gerçekleştirebilme performansları arasındaki farklılıkları ortaya çıkarmaktır. Bu amaçla uygulamalar Fırat Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Yapı Eğitimi Bölümünde 20.02.2003 Ue 06.04.2003 tarihleri arasında yapılmıştır. Deneysel olarak plânlanan ve yürütülen bu çalışmada. Yapı Öğretmenliği Bölümünde öğrenim gören normal ve ikinci öğretim öğrencilerinden 70 kişilik grup, örneklemi oluşturmuştur. Kümeleme analizi sonucuna göre öğrencilerden 35'i kontrol, 35'i ise deney grubunda yer almıştır. Araştırmanın deneysel deseni, son test kontrol gruplu desendir. Kontrol grubunda geleneksel modele yönelik öğretim uygulanmıştır. Deney grubuna ise öğrenci merkezli yapılandırmacı bilişsel çıraklık öğrenme yaklaşımına göre hazırlanan yapılandırmacı öğretim uygulanmıştır. Deney grubuna oluşturmacı öğrenme gereğince yapıların üretilmesi, deprem anında ve depremden sonra yapı elemanlarının davranışları hakkında bilgiler içeren cd, uygulama projeleri ile birlikte ilgili fotoğraflar da sunulmuştur. Kontrol grubunda ise öğrenme süreci geleneksel yöntemle sürdürülmüştür. Öğrencilerin performanslarını ölçmek amacı ile psikomotor ağırlıklı dersler için öğrenci performansı gözlem ve değerlendirme formu geliştirilmiştir. Bu form ile \"1/1 tuğla kalınlığında düz tuğla duvar örülmesi\"'ve \"tuğla duvar yüzeyine kireç harcı ile düz sıva yapma etkinlikleri\" nde öğrencilerin becerileri değerlendirilmiştir. Araştırmada, gözlem ve değerlendirme formu sonuçlarına göre yapılandırmacı öğretim sürecinde etkinliklerini gerçekleştiren deney grubu öğrencilerinin kontrol grubundandaha başarılı oldukları sonucuna ulaşılmıştır.