ENDODONTİDE KULLANILAN FARKLI İRRİGASYON AJANLARININ, PERFORASYON TAMİR MATERYALİ OLARAK KULLANILAN BİODENTİNE VE NEOPUTTY MTA'DA MEYDANA GETİRDİĞİ YÜZEY PÜRÜZLÜLÜĞÜNÜN ATOMİK KUVVET MİKROSKOBU İLE İNCELENMESİ

Abstract

Kök kanal tedavisinin başarısı, kanalların preparasyonuna, irrigasyonun yeterli uygulanmasına ve kök kanalının üç boyutlu olarak doldurulmasına bağlıdır. Ancak kök kanal tedavisi esnasında işler her zaman yolunda gitmez ve kök kanal tedavisinin bir komplikasyonu olarak perforasyonlar meydana gelebilir. İyi bir prognoz için bu perforasyonların olabilecek en kısa sürede onarılması gerekir. Bu çalışmanın amacı farklı irrigasyon solüsyonlarının perforasyon tamir materyali olarak kullanılan NeoPUTTY MTA ve Biodentine materyallerinin yüzey pürüzlülüğü üzerine olan etkisinin incelenmesidir. Bu çalışmada 32 adet teflon blok kullanılmış olup, teflon blokların ortasında 2 mm derinliğinde ve 2 mm çapında standart oluklar oluşturulmuştur. Hazırlanan bloklar M (NeoPutty MTA) ve B (Biodentine) gruplarına ayrılmış olup, bu her iki grup da sonradan kendi arasında Maleik asit ve EDTA gruplarına ayrılmıştır. NeoPutty (Nusmile Inc., Houston, TX; USA) ve Biodentine (Septodent, Niederkasssel, Almanya), teflon bloklara yerleştirilip kondanse edilmiştir. Tüm örnekler, %7'lik Maleik asit (Merck Millipore, GERMANY) ve %17'lik EDTA (Imicryl, Konya, Türkiye) solüsyonlarında bekletilmeden önce yüzey pürüzlülüğü AFM (XE-100, Park System) cihazıyla tespit edilmiştir. Daha sonra MTA ve Biodentine örnekleri kendi aralarında iki ayrı gruba ayrılarak, Maleik asit ve EDTA solüsyonlarında birer dakika bekletildikten sonra AFM cihazı ile tarama yapılarak final yüzey pürüzlülükleri belirlenmiştir. Şelasyon solüsyonlarına maruz bırakılan örneklerin yüzey pürüzlülüklerinin, irrigasyon öncesi ve sonrası arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olup olmadığını test etmek amacıyla verilerin analizi için, bağımsız iki grubun karşılaştırılmasında Mann-Withney U testi, bağımlı gruplar için Wilcoxon işaretli sıralar testi uygulanmış olup alamlılık seviyesi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre NeoPUTTY MTA ile Biodentine materyallerinin başlangıç pürüzlülükleri arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Ancak EDTA solüsyonu Biodentine materyalinde istatistiksel olarak anlamlı derecede yüzey pürüzlülüğü meydana getirirken, maleik asit solüsyonu NeoPUTTY MTA materyalinde istatistiksel olarak anlamlı derecede yüzey pürüzlülüğü oluşturmuştur. Anahtar Kelimeler: Yüzey pürüzlülüğü, EDTA, Maleik asit, AFM, NeoPUTTY MTA, BiodentineAtomic Force Microscopy Investigation of Surface Roughness Caused by Different Irrigating Agents Used in Endodontics on Biodentine and NeoPUTTY MTA Used as Perforation Repair Materials The success of root canal treatment depends on the preparation of the canals, adequate irrigation and three-dimensional filling of the root canal. The aim of this study was to investigate the effect of different chelation solutions on the surface roughness of NeoPUTTY MTA and Biodentine materials. In this study, 32 teflon blocks were used and standard grooves with a depth of 2 mm and a diameter of 2 mm were formed in the centre of the teflon blocks. The prepared blocks were divided into M (NeoPutty MTA) and B (Biodentine) groups, and these two groups were further divided into maleic acid and EDTA groups. NeoPutty (Nusmile Inc., Houston, TX; USA) and Biodentine (Septodent, Niederkasssel, Germany) were placed on Teflon blocks and condensed. The surface roughness of all samples was determined by AFM (XE-100, Park System) before soaking in 7% maleic acid (Merck Millipore, GERMANY) and 17% EDTA (Imicryl, Konya, Turkey) solutions. Afterwards, MTA and Biodentine samples were divided into two groups and the final surface roughness was determined by scanning with AFM device after being kept in maleic acid and EDTA solutions for one minute. In order to test whether there was a statistically significant difference between the surface roughness of the samples exposed to chelation solutions before and after irrigation, Mann-Withney U test was used for the comparison of two independent groups and Wilcoxon signed-rank test for dependent groups. The significance level was accepted as 0.05. According to the findings of the study, there was no significant difference between the initial roughness of NeoPUTTY MTA and Biodentine materials. However, EDTA solution produced statistically significant surface roughness in Biodentine material, while maleic acid solution produced statistically significant surface roughness in NeoPUTTY MTA material. Keywords: Surface roughness, EDTA, Maleic acid, AFM, NeoPUTTY MTA, Biodentine