TORAKS TRAVMALI OLGULARIN RETROSPEKTİF DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Amaç: Travma, 40 yaşın altındaki insanlar arasında önde gelen ölüm sebebidir. Her yıl 100 000 insandan 25 'i torasik travmadan ölür. Bu çalışmanın amacı toplumda giderek artan toraks travmalarına bağlı yaralanmaların özelliklerini incelemek, mortaliteye ve morbiditeye etki eden faktörlerini belirlemektir. Materyal ve metod: Fırat Üniversitesi Göğüs Cerrahisi Kliniğinde Şubat 1993 ile Şubat 2003 tarihleri arasında 261 toraks travmalı hasta retrospektif olarak gözden geçirildi. Çalışmaya alınan olgular cinsiyet, yaş, travma etiyolojisi, klinik bulgular, eşlik eden yaralanmalar, operasyon endikasyonlan, uygulanan cerrahi girişimler, gelişen komplikasyonlar ve mortalite açısından değerlendirildiler. Bulgular: Olguların 38 (%14.5)'i kadın, 223 (%85.5)'i erkek ve yaş ortalamaları 45.5±14.5 idi. Travma tipine göre kunt travmalar 131 (%50.2) olgu ile ilk sırada (131/261), kunt travmalar içinde ise trafik kazaları 96 olgu (%73.3) ile daha sık meydana gelmişti. Penetran travmalar ise 122 (%46.7) olguda görülmüştü (122/261). 110 (%42.1) olguda yandaş organ yaralanmaları mevcut idi. Kot fraktürleri 116 (%44.4) olgu ile en sık rastlanan bulguydu. Hemopnömotoraks ile multiple kot fraktürleri ortopedik ve kafa travmaları varlığı ile yaygın olarak ilişkiliydi (p<00.5). Sonuç: Olguların 35 (%13.4)'inde cerrahi işleme gerek duyulmadı. 153 (%58.6) olguya ise sadece toraks tüpü uygulaması yapılırken, 65 (%24.9) olgu öpere edildi. 25 (%9.6) olguda komplikasyon gelişirken, mortalite 14 (%5.4) olguda gerçekleşti.