STUDY OF SERUM GHRELIN LEVEL IN PATIENTS WITH DIABETES MELLITUS TYPE 2: IN RELATION WITH INSULIN LEVEL

Abstract

Amaç: Arka plan: Mide kaynaklı oreksijenik bir hormon olan grelin, mide beslenme kontrolünün bu endokrin kolu için önde gelen bir adaydır. Ghrelin hormonu, çeşitli hayvanlarda iştahı ve yiyecek tüketimini artırır. insanlar kandaki azalmaya Ghrelin seviyelerini dahil ettiler. Karbonhidrat açısından zengin öğünler, dolaşımdaki grelinde yemek sonrası bir artışa neden olurken, karbonhidrat açısından fakir öğünler dolaşımdaki grelinde yemek sonrası bir azalmaya neden olur. Grelin ile insülin direnci ve / veya diyabetik durumlar arasındaki bağlantıyı inceleyen çalışmaların çoğu, grelin ile insülin direnci ve / veya diabetes mellitus arasında bir bağlantı olduğunu göstermektedir. Durumun böyle olduğuna dair giderek artan sayıda kanıt var. Grelinin, pankreas adacıklarından insülin salınımı üzerinde baskılayıcı bir etkisi vardır. Tip 2 diyabet hastalarının stabil yavrularında grelin plazma konsantrasyonlarının daha düşük olduğu bulundu ve insülin direncinin neden olduğu telafi edici hiperinsülinemi, daha düşük grelin seviyelerine bağlıydı. Açlık plazmasındaki toplam grelin konsantrasyonları, Tip 2 diyabet hastalarında diyabetik olmayan hastalara göre daha düşüktü. Bunca yıldan sonra bile boşluk önemli kaldı. Amaç Bu çalışmada diabetes mellitus tip 2'li bir hastada serum grelininin değerlendirilmesi ve sağlıklı kontrol amaçlanmıştır. T2DM'de serum açlık insülini ile grelin arasındaki ilişkiyi araştırmak. Gereç ve yöntem: Bu çalışma kesitsel, Irak'ın Duhok şehrinde bulunan Azadi Eğitim Hastanesi Endokrin ve Diyabet Ünitesinde gerçekleştirildi. Bu çalışma 92 denekte, 70'i T2DM hastası ve 22'si diyabetik olmayan sağlıklı deneklerde gerçekleştirilmiştir. Serum ghrelin ELISA kullanılarak ölçüldü. Serum insülini otoanalizör Cobas E411 ile ölçüldü ve Glikatlı hemoglobin (HPLC D10) otomatik analiz cihazı ile yapıldı. Sonuç: Çalışmamızda diyabetik hasta grubunda grelin anlamlı olarak kontrol grubuna göre daha düşük olduğunu araştırdık, hasta grubunda grelin (262.37 ± 129.29 pg / mL) ile (487.40 ± 53.81 pg / mL) (p <0.001) hasta grubunda insülin (27.39 ± 11.06 µU / mL) 'ye karşı (12.07 ± 5.49 µU / mL) kontrol grubunda (p <0.001). ayrıca, grelin ve insülin birbirleriyle yüksek anlamlı pozitif korelasyon gösterdi (p <0.001, r = -0.699). Serum grelin ve insülin, açlık glikozu ve HbA1C ile önemli ölçüde ilişkilidir. Bulgular: Bu çalışmada grelin ve insülin ile T2DM arasında anlamlı bir ilişki araştırılmış ve ghrelin ile insülin arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.Background: Ghrelin, a gastric-derived orexigenic hormone, is a leading candidate for this endocrine arm of gastric feeding control. The hormone ghrelin increases appetite and food consumption in a variety of animals. human beings included Ghrelin levels in the blood decrease. Carbohydrate-rich meals cause a postprandial increase in circulating ghrelin, while carbohydrate-poor meals cause a postprandial decrease in circulating ghrelin. The majority of studies looking into the connection between ghrelin and insulin resistance or diabetic states indicate that there is a link between ghrelin and insulin resistance or diabetes mellitus. There is a growing body of evidence that this is the case. Ghrelin has a suppressive effect on the release of insulin from pancreatic islets. Ghrelin plasma concentrations were found to be lower in the stable offspring of Type 2 diabetes patients, and compensatory hyperinsulinemia caused by insulin resistance was linked to lower ghrelin levels. Total ghrelin concentrations in fasting plasma were lower in Type 2 diabetes patients than in non-diabetic patients. Even after all these years, the gap remained important. Aim: This study aimed to evaluate the serum ghrelin in a patient with diabetes mellitus type 2 and healthy control. To investigate the relation between serum fasting insulin with ghrelin in T2DM. Material and method: This cross-sectional study was carried out in the Endocrine and Diabetes Unit at Azadi Teaching Hospital, in Duhok city in Iraq. This study was conducted on 92 subjects, 70 were T2DM patients and 22 were non-diabetic healthy subjects. Serum ghrelin was measured by using the ELISA. Serum insulin was measured by autoanalyzer Cobas E411, and Glycated hemoglobin was done by (HPLC D10) auto analyzer device. Result: In our study, we investigate ghrelin significantly in the diabetic patient group was lower than in the control subjects group, ghrelin in the patient group (262.37±129.29 pg/mL) against (487.40±53.81 pg/mL) with (p<0.001), and insulin in the patient group (27.39±11.06 µU/mL) against (12.07±5.49 µU/mL) in the control group with (p<0.001). also, ghrelin and insulin positively correlated with high significantly with each other (p<0.001, r= -0.699). Serum ghrelin and insulin are significantly related to fasting glucose and HbA1C. Conclusion: Results: In this study, a significant relationship between ghrelin and insulin and T2DM