TURGUT UYAR'IN ŞİİRLERİNİN YAPI VE TEMA BAKIMINDAN İNCELENMESİ

Abstract

Turgut Uyar, yasam çıkıslı bir siir yazma gayreti içinde olmus, yasamda olup bitenleri basarılı bir sekilde siirin estetik ortamına çıkarmayı/ aktarmayı basarmıstır. Uygarlığın/ modernitenin geldiği en son hâli, insanın iç ve dıs uyumunun bozulmasında ve doğayla olan irtibatının koparılmasında yegâne etken olarak görür. Bu nedenle siirinde, mutluluktan çok mutsuzluk getirdiğini iddia ettiği bilim ve teknoloji birikimlerinin protestosu çok yaygındır. Buna mukabil tabiat içinde, moderniteden uzak, neredeyse ilkel bir insan ve toplum düsü kurar. Aslında bunu hayalden çok sairin insanlığa bir önerisi/ kurtulus reçetesi olarak değerlendirmek gerekir. ?nsanın kendine ve nesline acımasızlığı karsısında tedirgindir, ümitsizlikten kaynaklanan bir bunalım duygusu yasar. ?nsan davranıslarına ve çağına sinmis anlamsızlık ve saçma duygularını, belli bir dönem siirine anlamsızlık penceresini açarak daha etkili anlatmayı basarır. Uyar, siirinin biçimini de söylediği seye göre ayarlamıstır. Yasam içerisinde her seyin bölünmüslüğü/ dağınıklığı gibi siirin sekli de belirsiz/ karmasık olmalıdır. Bu nedenle serbest siir onun asıl tarzını yansıtır. Bu durumda yazdıklarının siirsellik özelliklerini, basta kelime ve ibare yinelemelerine basvurmak suretiyle ritim ve ahenkle arttırmaya çalısır.Turgut Uyar had beeen in an attempt to write life based poems and achieved to transmit the happenings in the real life to the esthetical environment of poems. He viewed the last case that the civilization/ modernity had come as the unique factor that caused distortion of human?s internal and external harmony and human?s isolation from nature. Therefore, in his poems, there is a great deal of protests for science and technology that he claimed it to bring about sadness rather than happiness. However, he dreamed almost a primitive human and society in nature and far from modernity. Actually, this view should be evaluated as a prescription of salvation rather than a fantasy. He was discontented from human?s mercilessness towards self and generation; he was in depression stemming from hopelessness. He thrived to express more effectively the sensations of meaninglessness and absurd through opening Windows of meaninglessness to a poetic period. He adjusted the from of his poems to what he said. According to him, poems should be ambiguous/ complex as everything in life is divided/ mess. So the free poem reflects his genuine style. In this case, he attempted to expand the poetic features of his writings by rhythm and harmony through repeating words and phrases.