MODERNİTE, GÖZETİM VE DÜZEN RETORİĞİ

Abstract

Bu çalışmada, gözetimin salt güvenlik ve özgürlük sarmalında anlaşılması gereken bir realite olmadığı özel ve kamusal yaşamın en ince ayrıntılarına nüfuz edebilen, onu dönüştürebilen ve yeni bir düzen retoriği üreterek toplumsallığı yeniden üreten bir realite olduğu gerçeğine dikkat çekilmektedir. Gözetim pratikleri işlevleri ve taşıdıkları misyonlar itibariyle bir yandan modernliği ikame edici, düzen/kontrol kurucu bir fonksiyon icra etmekte, öte yandan modern gündelik yaşam ve bireysel/grupsal hayata dönük kısıtlamaları ile birörnek tasarımlar için temel kurucu bir rolü de yerine getirmektedir. Bu yazıda, ana hatlarıyla gözetimin düzenleyici ve yeniden inşa edici bir disipliner aygıt olarak taşıdığı öneme dikkat çekilmektedir. Modernliğin düzen retoriğinin, gözetim aygıtları üzerinden ikame edilişine dair bazı tespitlerde bulunulmakta, gündelik yaşam alanlarının denetlenmesi aracılığıyla oluşturulan bir örnek tasarımlara işaret edilmektedir.