Fabrication and Characterization of Montmorillonite Doped Polymeric Composite Films Modified with Silane Agents

Abstract

In this study, montmorillonite (MMT), used as filler, was modified with two different silane agents ((3- aminopropyl)triethoxysilane (APTES) and (3-glycidoxypropyl)trimethoxysilane (GPTMS)) to increase the interfacial interaction with the organic phase and ensure homogeneous distribution in the polymer matrix. As polymer matrix, polycaprolactone (PCL), a synthetic polymer with biodegradable and biocompatible properties, and polyvinylpyrrolidone (PVP), a biocompatible and hydrophilic polymer, were used together and biomaterials were produced by solution casting method. The morphological, physicochemical and mechanical properties of the biomaterials proposed for use as scaffolds for bone tissue engineering were characterized by atomic force microscopy (AFM), Fourier transform infrared spectroscopy (FT-IR), X-ray diffractometry (XRD), contact angle analysis, water absorption capacity analysis and mechanical analysis. AFM results showed that the roughness of the PCL/PVP polymer matrix decreased from 0.507 µm to 0.171 µm with the addition of unmodified MMT and to 0.160 µm with the addition of MMT-APTES. The highest roughness ratio was found to be 0.530 µm in GPTMS-modified MMT doped biomaterials. When contact angle values and water absorption capacities were compared, it was observed that APTES and GPTMS-modified MMT doped biomaterials with contact angles of 68.4° and 59.7° were more hydrophilic than the biomaterial without MMT and the water absorption capacity was 125% and 144% higher than the polymer matrix without MMT and the unmodified biomaterial. In conclusion, this preliminary study suggests that APTES-modified MMT doped PCL/PVP biomaterials can be used as tissue scaffolds in the treatment of bone tissue damage.

Bu çalışmada, dolgu maddesi olarak kullanılan montmorillonit (MMT), iki farklı silan ajanı ((3- aminopropil)trietoksisilan (APTES) ve (3-glisidoksipropil)trimetoksisilan (GPTMS)) ile modifiye edilmiş, organik faz ile ara yüzey etkileşiminin arttırılması ve polimer matrisi içerisinde homojen bir şekilde dağılması sağlanmıştır. Polimer matris olarak ise biyobozunur ve biyouyumlu özelliklere sahip sentetik polimerlerden polikaprolakton (PCL) ve biyouyumlu ve hidrofilik özelliğe sahip polivinilpirolidon (PVP) birlikte kullanılmış ve çözelti döküm yöntemiyle biyomalzemeler üretilmiştir. Kemik doku mühendisliğine yönelik doku iskelesi olarak kullanımı ön görülen biyomalzemelerin morfolojik, fizikokimyasal ve mekanik özellikleri, atomik kuvvet mikroskobu (AFM), Fourier transform kızılötesi spektroskopisi (FT-IR), X-ışını difraktometresi (XRD), temas açısı analizi, su absorplama kapasitesi analizi ve mekanik analiz ile karakterize edilmiştir. AFM sonuçları, PCL/PVP polimer matrisinin 0,507 µm olan pürüzlülük değerinin modifiye edilmemiş MMT’nin eklenmesiyle 0,171 µm ve MMT-APTES eklenmesiyle ise 0,160 µm değerine düştüğünü göstermiştir. Pürüzlülük oranı en yüksek GPTMS ile modifiye edilmiş MMT katkılı biyomalzemelerde 0,530 µm olarak bulunmuştur. Temas açı değerleri ve su absorplama kapasiteleri karşılaştırıldığında, 68,4° ve 59,7° temas açı değerleri bulunan APTES ve GPTMS ile modifiye edilmiş MMT katkılı biyomalzemelerin, MMT katılmamış biyomalzemeden daha hidrofilik olduğu ve su absorplama kapasitesinin MMT katılmamış polimer matristen ve modifiye edilmemiş biyomalzemeden %125 ve %144 olarak daha yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, ön değerlendirme niteliğindeki bu çalışmamız ile APTES ile modifiye edilmiş MMT katkılı PCL/PVP biyomalzemelerinin kemik doku hasarlarının tedavisinde doku iskelesi olarak kullanılabileceği ön görülmektedir.