PEYGAMBERİMİZE BÜYÜ YAPILMASI İLE İLGİLİ RİVAYETLER İDEOLOJİ İLEREALİTENİN ÇATIŞMA ALANINA BİR ÖRNEK [25-54]

Abstract

Büyü, Kur’an ve hadislerin bildirdiğine göre, Hz. Süleyman zamanından beri yapılmaktadır. Hz. Musa’nın büyücülerle mücadelesi, onun zamanında da büyünün yaygın olduğunu hatırlatmaktadır. Felak suresinde bahsedilen “düğümlere üfleyen kadınlar” ifadesi de büyünün Hz. Peygamber zamanında bilindiğine işaret etmektedir. İnsanlık tarihi boyunca gönderilen peygamberlerin hep bir takım düşmanları olmuştur. Bu düşmanlar, peygamberleri yok etmeye çalışmışlar, zaman zaman da bunda başarılı olmuşlardır. Kur’an’ın açıklamalarına göre, geçmiş ümmetlerden bazıları kendilerine gönderilen peygamberleri öldürmüşler ve bu nedenle laneti hak etmişlerdir. Peygamberimizin de müşrikler, münafıklar ve diğer din mensupları arasından düşmanları olmuş, öldürülmek istenmiş ve Medine’ye hicret etmek zorunda bırakılmıştır. Onu öldürmek için her yola başvurmuş olan düşmanlarının, büyü yapma yoluna gitmiş olmaları mümkündür. Rivayetlere göre, Hz. Peygamber’e büyü yapılmış, Hz. Peygamber bir süre bu büyünün etkisinde kalmış, fakat Allah’ın kendisine yol göstermesi sayesinde büyüden kurtulabilmiştir. Hz. Peygamber’e büyü yapıldığını haber veren rivayetler, bazı itirazlara ve eleştirilere de yol açmıştır. Bazı âlimler, Hz. Peygamber’in büyünün etkisinde kaldığı kabul edildiği takdirde, peygamberlik misyonunun tehlikeye gireceğini ve vahyin güvenilirliğinin zarar göreceğini ileri sürmüşlerdir. Bu çalışma, öncelikle söz konusu rivayeti hadis usulü açısından ele almakta, sonra itiraz ve eleştirilerin, realite ile ideolojinin çatışma alanlarına örnek teşkil etmesi açısından incelemektedir

Magic has, according to the Qur’an and hadiths, been practiced since the time of Solomon. The struggle of the Prophet Moses against the magicians also indicates that magic was common at his time. The phrase “from the evil of women who blow upon knots” in Surat al-Falaq shows that some form of magic is known and practiced at the time of the Prophet Muhammad. Prophets that were sent by God during the course of human history always had enemies. These enemies tried to destroy the Prophets and from time to time they were successful. According to the Qur’anic statements, some of the previous nations killed the Prophets sent to them and for that reason deserved damnation. The Prophet Muhammad similarly had many enemies from among the idolaters, hypocrites and members of other religions and his life was under constant threat and he was forced to emigrate to Medina. Those enemies who tried to get rid of him by every means possible might have had recourse to magic as well. According to traditions, magic had been worked on the Prophet, who was effected by it for a while and then was saved through the guidance of God. The reports telling that the Prophet was bewitched was subjected to objections and criticisms. Some scholars argued that if one accepts that the Prophet was effected by magic then his mission as a prophet will be imperilled and the idea of the protectedness of revelation will be harmed. This study first deals with the above-mentioned hadith in terms of hadith methodology and then discusses the objections and criticisms directed against it as an example of the conflict zones between reality and ideology.