Diyabetik Ayak Hastalarında Anksiyete-Depresyon Bozukluğu ve Kemik Mineral Yoğunluğu

Abstract

Amaç: Bu çalışmada diyabetik ayağı (DA) olan ve diyabetik ayağı olmayan (DAO) diyabet hastalarının biyokimyasal ölçümleri, depresyon ve anksi-yete skorlaması açısından değerlendirilmesi ve kemik mineral yoğunluklarının (KMY) birbirleriyle karşılaştırılması da yapılarak aralarında bir ilişki-nin olup olmadığının ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Fırat Üniversitesi Hastanesi’ne başvuran DA tanılı 37 hasta ve DAO grubunda 40 diyabetik hasta, Hastane Anksiyete Depresyon Skorlamasına göre çalışmaya dahil edildi. HbA1c, magnezyum (Mg), albumin, üre, kreatinin, kalsiyum (Ca), fosfor (P), parathormon, D vitamini değerleri, vücut kitle indeksi (VKİ) ölçümlerine ek olarak diyabetik ayağı olanlar Wagner sınıflandırmasına göre değerlendirildi. Ayrıca hastaların lumbal ve femur başı bölgelerinden Dual X-Ray Absorbsiyometri cihazı ile KMY ölçüldü. Bulgular: DA olan ve olmayan her iki grupta da cinsiyet olarak kadın hastalarda depresyon ve anksiyete skorları kayda değer şekilde daha yüksek ve yine kadınlarda KMY değeri anlamlı daha düşük saptandı. Her iki grupta da VKİ arttıkça depresyon ve anksiyete skorları artmaktaydı ancak anlamlı değildi. DA grubunda KMY sonucu istatistiksel olarak anlamlı değildi. VKİ ile KMY arasında pozitif korelasyon bulundu. Ayrıca DA grubundaki Ca, P, Mg'nin DAO grubundakinden önemli ölçüde daha düşük olduğu bulundu. Sonuç: Diyabetik ayak hastalarında, anksiyete, depresyon ve VKİ artarken, KMY azalmaktadır. Dolayısı ile diyabetik ayak komplikasyonu sadece endokrin ve metabolizma bozukluğu olmadığından, psikiyatri dahil multidisipliner bir yaklaşımla tedavi edilmesi gerekmektedir.