Kronik Boyun Ağrılı Hastalarda Egzersiz Bariyerleri ve Kinezyofobinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Kronik Boyun Ağrısı (KBA) olan hastalarda kinezyofobi ile egzersiz bariyerleri/faydaları ve disabilite arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve yaşlarına göre kategorize edilen hastaların kinezyofobi, egzersiz bariyerleri/faydaları ve disabilite arasındaki farkın incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya dahil edilen KBA tanılı hastaların demografik verileri kaydedildi. Hastalar 20-39 ve 40-60 yaş aralığında olmak üzere iki gruba ayrıldı. 20-39 yaş grubunda 7 hasta; 40-60 yaş grubunda ise 33 hasta yer almaktaydı. Egzersiz bariyerleri Egzersiz Faydaları/Bariyerleri Ölçeği (EFBÖ) ile, disabilite Bournemouth Boyun Anketi (BBA) ile, kinezyofobi ise Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TKÖ) ile değerlendirildi. Bulgular: Çalışma KBA tanısı alan 40 hasta ile tamamlandı. Yaş kategorize edilerek değişkenler incelendiğinde, katılımcıların VKI, BBA, TKÖ ve EFBÖ-Faydalar ölçeğinde iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). 40-60 yaş grubu katılımcıların EFBÖ-Engelleri ölçeği ile 20-39 yaş grubu katılımcılara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılık içermekteydi (p=0.015). İlaveten, 40-60 yaş grubu katılımcılarda TKÖ skoru, EFBÖ-Faydaları skoru arasında negatif yönde orta düzeyde (r=-0.552, p=0.01) ilişki gösterirken, TKÖ skoru, EFBÖ- Engelleri skoru arasında pozitif yönde orta düzeyde (r=0.603, p<0.01) ilişki saptandı. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları KBA’lı hastalarda egzersiz yapmaya engel durumlarından birinin kinezyofobi olduğunu gösterdi. Bu çalışma ile KBA’lı hastalarda egzersize katılımı artırmak için kinezyofobinin iyileştirilmesi gerekliliği sonucu çıkarılabilir.