Peritonit-anastomoz modelinde bosentanın peritoneal inflamasyon ve sol kolon anastomoz iyileşmesine etkisi

Abstract

Amaç: Fekal peritonit oluşturulan ratlarda kolonik anastomoz iyileşmesi ve intra-abdominal adezyon gelişmesine, intra-peritoneal Bosentan (endotelin antagonisti) uygulamasının etkileri araştırıldı. Yöntemler: Çalışma, Spraque-Dowley türü 16 adet dişi sıçan üzerinde yapıldı. Tüm ratlarda, sol kolon peritoneal refleksiyonun 3 cm yukarısında tam kat kesilerek perfore edildi. Bu dönemde 2 rat öldü. Ratların karınları 24 saat sonra genel anestezi altında açıldı. Peritonit şiddeti puanlandıktan sonra, daha önce perforasyon uygulanan sahayı içine alacak şekilde kolona rezeksiyon + anastomoz uygulandı. Grup l(n=7) ratlara serum fizyolojik, Grup 2(n=7) ratlara ise 30 mg/kg/gün dozunda Bosentan 6 gün süresince uygulandı. Postoperatif 6. günde karın içi adezyon oluşumu ve peritonit şiddeti skorlandı. Anastomoz iyileşmesi, patlama basıncı, doku hidroksiprolin düzeyi ve histopatolojik olarak anastomozda iyileşme ve enflamasyon değerlendirildi. Bulgular: Peritonit skoru, tedaviye başlamadan önce her iki grupta benzerdi. Grup 2, grup 1 ile karşılaştırıldığında peritonit skoru ve adhezyon skoru Bosentan grubunda anlamlı olarak daha az, patlama basıncı ortalama değerleri Bosentan grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Anastomoz bölgesi hidroksiprolin seviyesi tedavi grubu ile kontrol grubu arasındaki anlamlı olarak farklı değildi (p>0.05). Anastomoz bölgesinde histopatolojik yara iyileşme skoru ve kollajen yoğunluğu, plazma hücre yoğunluğu ve neovaskülarizasyon Bosentan grubu ratlarda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Lenfosit sayısı ve PNL sayısı ise gruplar arasında anlamlı farklı değildi (p>0.05). Sonuç: Peritonitli ortamda yapılan rezeksiyon anastomozda Bosentanın anastomoz güvenliğini arttırdığı, peritonit şiddetini ve adezyon oluşumunu azalttığı görülmüştür.