Elazığ'da bölgesel tıp merkezinde çocukluk çağı menenjitleri

Abstract

Çocukluk yaş grubunda sık görülen akut bakteriyel menenjitler yüksek mortalite ve morbiditeleri ile günümüzde de önemini sürdürmektedir. Çalışmada Ocak 1995 ile Nisan 1998 tarihleri arasında kliniğimizde menenjit tanısı ile izlenen, yaşları 2 ay-16 yıl arasında olan 76 çocuk epidemiyolojik ve klinik özellikleri, prognozları açısından değerlendirildi. Erkek/kız oranı yaklaşık 2:1 idi. En sık yakınmalar ateş, kusma ve başağrısı, fizik muayene bulguları ise sırasıyla, ense sertliği, Kernig ve Brudzinski belirtileri, bilinç bulanıklığı idi. Mevsimlere göre en sık hasta yatışı ilkbahar mevsiminde ve Nisan ayında gerçekleşmişti. En sık rastlanan menenjit şekli 38 hasta ile akut bakteriyel menenjitler oldu. Bunu 27 vaka ile aseptik menenjitler, on vaka ile tüberküloz menenjit ve bir vaka ile rekürren menenjit izledi. Etken gösterilebilen vaka sayısı 27 (%35.5) idi. Bunlar içerisinde Neisseria menengitidis (%48.1) ve Streptococcus pneumoniae (%25.9) en sık üretilen etkenler oldu. Gelişen komplikasyonlar arasında ilk sırayı hidrosefali ve subdural effüzyonun aldığı gözlendi. Genel mortalite oranı %19.7 olarak bulundu. Ancak süt çocukluğu dönemi menenjitlerinde mortalitenin daha yüksek (%25.8) olduğu ve menengokoksik menenjitlerde mortalite oranının arttığı gözlendi. Yakınmaların başlaması ile tanının konulması arasında geçen sürenin uzaması ve yetersiz antibakteriyel ilaç kullanımının komplikasyonları ve ölüm oranını arttırdığı vurgulandı.