Sürekli karanlık ve ışığa maruz kalan sıçanların timusundaki histolojik değişiklikler

Abstract

Sürekli karanlık ve ışığın, epifiz bezinden melatonin salgılanmasını inhibe ve s/tümü/e ettiği bilinir. Bu çalışmada, sıçan timus yapısını bir hayli etkileyen fotoperiyod ritmindeki değişikliklere deneysel kanıt sağladık. Erkek albino sıçanlar üç gruba ayrıldı. I. Grup kontrol sıçanlar, 12:12 saat, ışık: karanlık siklusuna; II. Grup sıçanlar, sürekli karanlık ortama; III. Gruptakiler ise parlak suni ışığa maruz bırakıldı. Tüm hayvanlar 8 hafta sonra öldürüldü. II. Grupta timus ağırlığı artmıştı. Timik epitelyal hücreler hipertrofikti. III. Grupta ise timus ağırlığı azalmıştı. Timik kortikal epitelyal hücreler ve lenfositler azalmıştı, piknotik çekirdekli lenfositler sıklıkla korteks ve medulladaydı. Sürekli karanlık hipertrofiye ve hücresel artışa neden olurken, sürekli aydınlık Umusun involüsyonuna, lenfositlerin ölümüne neden olmuştu. Timik lenfositler ve epitel hücrelerini, direkt veya indirekt olarak etkileyen bu durum melatoninin, immünositümülator etkisine atfedilebilir.