Kant ve Kuantum Mekaniği: Kendinde Şeyler ve Görünümlerin Süregelen Geçerliliği

Abstract

Bu çalışma, Kant’ın kendinde şeyler ile görünümler arasındaki ayrımının dalga-parçacık ikiliği bağlamında geçerliliğini ve uygulanabilirliğini göstermeyi amaçlamaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, görünümlere dair iki farklı kullanımının ayrıntılarını ortaya koymaktadır: temsiller olarak görünümler ve temsillerin nesneleri olarak görünümler. Kendinde şeylerin Kant tarafından sunulan negatif özelliklerini anlatan bu bölüm, kendinde şeyler bağlamında üç temel soruyu gündeme getirir. Bunlar, (1) Kendinde şeylerin varlığına dair bilgi erişilebilir ise buna nasıl eriştiğimiz, (2) Kendinde şeylerin Kant’ın epistemolojisi ve metafiziğinde oynadığı rollerin neler olduğu, (3) Kant’ın sisteminden şeylerin kendinde hallerinin çıkarılması durumunda bir kayıp olup olmayacağı sorularıdır. İkinci bölüm, Kant’ın ayrımının iki-veçhe yorumunun derinlemesine bir analizini sunmakta ve van Cleve, Westphal ve Langton’ın çalışmalarına odaklanarak bu ayrımın fenomenolojik, ontik ve epistemik boyutlarını incelemektedir. Üçüncü bölüm, süperpozisyon ve belirsizlik ilkesi gibi kuantum mekaniğinin temel kavramlarını uzman olmayanlara hitap edecek şekilde ve Kuhn’un uyumsuzluk tezi ile ilişkilendirerek tanıtarak başlamaktadır. Ardından, dalga-parçacık ikiliğini, Kant’ın kendinde şeyler ve görünümler arasındaki ayrımı temel alarak yeniden yorumlamaktadır. Çalışma, doğumunun 3. Yüzyılında, Kant’ın kendinde şeyler ve görünümler arasındaki ayrımının kuantum mekaniği bağlamında derin içgörüler sunmaya devam ettiği sonucuna varmaktadır.

This article aims to contribute to the literature by demonstrating the relevance and applicability of Kant’s distinction between things in themselves and appearances within the framework of wave-particle duality. The paper is divided into three sections. The first section clarifies two conceptions of appearances: as representations and as objects of representations. It also raises three key questions: (1) How can we access knowledge of the existence of things in themselves, if at all? (2) What roles do things in themselves play in Kant’s epistemology and metaphysics? (3) What, if anything, is lost if things in themselves are omitted from Kant’s system? The second section provides an in-depth analysis of the two-aspect interpretation of Kant’s distinction, focusing on the works of van Cleve, Westphal, and Langton, and examines the phenomenological, ontic, and epistemic dimensions of the distinction. The third section introduces key concepts of quantum mechanics, such as superposition and the uncertainty principle, in a way that is accessible to non-experts and in relation to Kuhn’s incommensurability thesis. The study concludes that, in the tercentenary of his birth, Kant’s distinction between things in themselves and appearances continues to offer profound insights in the context of quantum mechanics.