İmplant çevresi yetersiz keratinize mukoza bulunan hastalara uygulanan serbest diş eti greftinin boyutsal değişikliğinin vertikal ve horizontal olarak değerlendirilmesi

Abstract

1. ÖZET İMPLANT ÇEVRESİ YETERSİZ KERATİNİZE MUKOZA BULUNAN HASTALARA UYGULANAN SERBEST DİŞ ETİ GREFTİNİN BOYUTSAL DEĞİŞİKLİĞİNİN VERTİKAL VE HORİZONTAL OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ İmplant çevresi yumuşak doku yetersizlikleri, özellikle keratinize mukozanın yetersizliği ve sığ vestibül derinliği, peri-implant sağlığın sürdürülmesini zorlaştıran önemli klinik problemlerdir. Bu durum, plak kontrolünün güçleşmesine, mukozal inflamasyona ve uzun dönemde peri-implant doku kayıplarına zemin hazırlayabilmektedir. Serbest diş eti grefti (SDG), implant çevresinde keratinize doku miktarının artırılması ve vestibül derinliğinin yeniden oluşturulmasında yüksek öngörülebilirliği nedeniyle yaygın olarak kullanılan bir cerrahi yaklaşımdır. Bununla birlikte, greft büzülmesi ve doku stabilitesine ilişkin değişimler tedavi başarısını etkileyebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, implant çevresi yetersiz keratinize diş eti artırımı için uygulanan SDG operasyonlarının etkilerini değerlendirmektir. Çalışmaya, implant çevresinde yetersiz keratinize mukozaya sahip, yaş ortalamaları 53,8 ±11,1 olan; 18 erkek, 4 kadın toplam 22 hasta dahil edildi. Hastalara ait greft yüksekliği (GY), greft uzunluğu (GU), greft yüzey alanı (A), keratinize diş eti genişliği (KD), vestibül sulkus derinliği (VSD), lokal plak (LP), lokal kanama (LK) verileri; başlangıç (T0), operasyon sonrası 1. ay (T1), 3. ay (T3) ve 6. ay (T6) zamanlarında kaydedildi ve istatistiksel olarak değerlendirildi. Elde edilen bulgulara göre, hem KD hem de VSD parametrelerinde zamana bağlı olarak istatistiksel olarak anlamlı artışlar saptandı (p<0,001). KD değerlerinin operasyon sonrası belirgin şekilde arttığı ve erken dönemde (1. Ay) maksimum seviyeye ulaştıktan sonra takip sürecinde serbest diş eti grefti büzülmesine bağlı olarak azalma gösterdiği gözlendi. Benzer şekilde VSD değerlerinde de cerrahi sonrası belirgin bir artış meydana gelmiş, takip dönemlerinde ise bu kazanımın büyük ölçüde korunduğu belirlenmiştir. Lokal kanama skorlarında zamanla anlamlı bir azalma görülürken (p<0,05), lokal plak skorlarında istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik saptanmamıştır (p>0,05). Alan parametresinde başlangıçtan itibaren zamana bağlı olarak sürekli bir düşüş eğilimi gözlenmiştir. Başlangıç ölçümünde (T0) 116,8 olan ortalama değer, 6. ay sonunda (T6) 79,1'e kadar azalmıştır. Çalışmamızın sonuçları, implant çevresinde uygulanan serbest diş eti grefti (SDG) operasyonlarının, keratinize doku miktarının artırılması ve vestibül derinliğinin iyileştirilmesinde etkili ve öngörülebilir bir yöntem olduğunu ortaya koymaktadır. Elde edilen kazanımların özellikle erken dönemde belirgin olduğu, zamanla sınırlı düzeyde azalma gösterse de genel olarak stabil kaldığı saptanmıştır. Bu bulgular doğrultusunda, implantın uzun dönem sağ kalımında kritik öneme sahip olan periimplant yumuşak dokuların artırılmasında SDG'nin klinik açıdan güvenilir ve öngörülebilir bir tedavi seçeneği olduğu anlaşılmaktadır. Anahtar kelimeler: İmplant, serbest diş eti grefti, keratinize mukoza, vestibül sulkus derinliği, peri-implant doku, yumuşak doku ogmentasyonu2. ABSTRACT VERTICAL AND HORIZONTAL EVALUATION OF DIMESIONAL CHANGES IN FREE GINGIVAL GRAFTS IN PATIENTS WITH INSUFFICIENT KERATINIZED MUCOSA AROUND IMPLANTS Periimplant soft tissue deficiencies, particularly inadequate keratinized mucosa and shallow vestibular depth, represent significant clinical challenges that may compromise the maintenance of periimplant health. These conditions can lead to difficulties in plaque control, increased susceptibility to mucosal inflammation, and, over time, periimplant tissue breakdown. Free gingival graft (FGG) is a widely used surgical approach due to its high predictability in increasing the width of keratinized tissue and reestablishing vestibular depth around implants. However, graft shrinkage and changes in tissue stability may influence treatment outcomes. The aim of this study is to evaluate the effects of SDG operations performed for insufficient keratinized gingival augmentation around implants. The study included 22 patients (18 men and 4 women) with an average age of 53.8 ±11.1 years who had insufficient keratinized mucosa around the implant. Graft height (GH), graft length (GL), graft surface area (A), keratinized gingival width (KGW), vestibular sulcus depth (VSD), local plaque (LP), and local bleeding (LB) data were recorded at baseline (T0), 1 month (T1), 3 months (T3), and 6 months (T6) postoperatively and statistically evaluated. The findings demonstrated statistically significant increases in both KTW and VSD over time (p<0.001). KTW values showed a marked increase following surgery, reaching peak levels in the early healing phase (1 month), followed by a gradual decrease during the follow up period, which may be attributed to graft shrinkage. Similarly, VSD values increased significantly after surgery, and these gains were largely maintained over time. While local bleeding scores showed a significant reduction over time (p<0.05), no statistically significant changes were observed in local plaque scores (p>0.05). A continuous downward trend was observed in the area parameter over time from the baseline. The mean value, which was 116,8 at the baseline measurement (T0), decreased to 79,1 at the end of the 6th month (T6). The results of our study demonstrate that free gingival graft (FGG) operations performed around implants are an effective and predictable method for increasing the amount of keratinized tissue and improving vestibular depth. The gains obtained were particularly noticeable in the early stages, and although they showed a limited decrease over time, they generally remained stable. Based on these findings, FGG is understood to be a clinically reliable and predictable treatment option for increasing periimplant soft tissues, which are critically important for the long term survival of implants. Keywords: Implant, free gingival graft, keratinized mucosa, vestibular sulcus depth, peri-implant tissue, soft tissue augmentation