Pediyatrik Enfeksiyonsuz Üveitlerde Görme Keskinliğinin Tedavi Sonuçları Üzerine Etkisinin Değerlendirilmesi: Altı Yıllık Takip Sonuçları

Abstract

Amaç: Pediyatrik enfeksiyonsuz üveitlerde farklı görme keskinliği seviyeleri olan olguların tedaviye yanıtını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: 91 pediyatrik üveit olgusunun dosyaları geriye dönük olarak değerlendirildi ve detaylı bilgileri tam olan ve çalışma kriterlerine uyan 70 hasta çalışmaya dahil edildi. Olgular başlangıç düzeltilmiş en iyi görme keskinliği (DEİGK) düzeyine göre 3 gruba ayrıldı. Hastalık ve takip süresi 1 yıldan daha kısa olan ve enfeksiyon nedenleri tespit edilen olgular çalışma kapsamı dışında bırakıldı. Hastaların yaş, cinsiyet, üveit başlangıç yaşı klinik özellikler, üveite bağlı başlangıçta ve takip sırasında oluşan komplikasyonlar, başlangıç sistemik tedavi, tedavi süreci ve komplikasyonları analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 70 olgunun 33’ü (% 47,1) erkek, 37’si (% 52,9) kız olup ortalama üveit başlangıç yaşı 10,52±3,27 (2- 16 arası) yıldı. Olguların %87,1’ini juvenil idyopatik artrit, pars planit (PP), pediyatrik Behçet hastalığı (PBH) ve idyopatik kronik ön üveit grupları oluştururken ilk vizitte olguların 33’ünde (%47,1) oküler komplikasyon izlendi. Tüm olgular değerlendirildiğinde başlangıç DEİGK 40’ında (%57,1) hafif, 21’inde (%30) orta ve 8’inde (%11,4) şiddetli olarak etkilenmişti. Takiplerde grupların DEİGK değişimi karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,058). Tüm olgularda DEİGK değişimi ile çalışmada bakılan parametrelerin korelasyonu değerlendirildiğinde aralarında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı (r=-0,254- 0,280, p=0,051-0,885). Sonuç: Pediyatrik enfeksiyonsuz üveit olgularında uygun görüntüleme yöntemleriyle üveitin ve aktivasyonunun erken tanısı ve güncel protokoller doğrultusunda uygulanacak yoğun tedavilerle görme keskinliği şiddetli etkilenen grup da dahil olmak üzere tüm olgularda benzer düzeyde DEİGK kazanımları sağlandı.