Irak Türkmenleri ve Din Anlayışları (Mezhepleri)

Abstract

Irak Türkmenleri, I. Dünya Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından beri birçoksorunla karşılaşmıştır. Asimilasyon politikalarına maruz kalmaları bunların başında gelirken içinde yaşadıkları toprakların sosyo-kültürel yapısından kaynaklanan dini anlama, yaşama ve uygulama farklılıkları daha açıkçası Sünni- Şiî mezhepleri arasındaki gerginlik bu sorunlardan bir başkasıdır. Yüzlerce yıldır aynı dili konuşmalarına ve aynı etnik kökene sahip olmalarına rağmenIrak Türkmenleri, dini yönden farklı mezhepleri takip etmişlerdir. Bugün bu sorun, Irak Türkmenlerinin siyasi birliği, dirliği ve bütünlüğüne yönelik bir tehdit içerse de bu aşılamaz değildir.Irak Türkmenlerinin yarıya yakını Şiî/Caferi mezhebine mensuptur. Iraklı Türkmenlerin din anlayışlarında, bir kısmının Şiî ve diğer kısmının da Sünni öğretiyi benimsemelerinden dolayı birtakım farklı inanışlar ve dini uygulamalar söz konusudur. Şiî Türkmenlerin Sünnilerden en önemli inanç farklılığı imamet inancıdır. Takiyye, Şiîlere özgü Mâtem kültürü, Şiî ezanı okunması, Gadir-ı Hum Bayramı ve Mebas Bayramı gibi diğer inançlar esasen bu inançtan kaynaklanır.