Yenidoğanlarda hiperglisemi sıklığı ve nedenleri

Abstract

Amaç: Yenidoğan bebeklerde hiperglisemi sıklığını ve gelişiminde etkili olan etmenleri ortaya koymak.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 1 Ocak - 1 Temmuz 2007 tarihleri arasında Fırat Üniversitesi Fırat Tıp Merkezi Yenidoğan Birimi’nde plazma glükoz düzeyi ?150 mg/dl bulunan yenidoğanlar kabul edildi. Olguların doğum öncesi, doğum sırası, doğum sonrasındaki özellikleri, fizik muayene ve laboratuvar bulguları, glükoz enfüzyon hızları, aldıkları diğer tanıları, tedavileri ve seyirleri kaydedildi. Bulgular: Çalışma süresince izlenen toplam 435 hastadan 13’ünde (%2.9) hiperglisemi tespit edildi. Bu oran parenteral sıvı alan yenidoğanlarda %4,5’e ulaştı. Hiperglisemi sıklığı erken doğmuş bebeklerde %5,2, düşük doğum ağırlığı olanlarda %6,5, çok düşük doğum ağırlıklılarda %13,9 ve aşırı derecede düşük doğum ağırlığı olanlarda ise %30,8 bulundu. Hiperglisemili olguların tanı alma yaşı 4,2±4,1 gün, gebelik haftası 33,2±5,1 hafta ve doğum ağırlıkları 2 248,46±1 450,62 gram idi. Tanı anında ortalama plazma glükoz düzeyi 3 98,53±1 70,19 mg/dl iken, damardan glükoz enfüzyon hızı 4,8±2,0 mg/kg/dak bulundu. Kan glükoz düzeyleri yaklaşık 15,8±10,8 saatte normale döndü. Hiperglisemili olgularda hiperglisemiye eşlik eden sorunların başında erken doğum, doğum asfiksisi, respiratuvar distres sendromu ve sepsis gelmekteydi. Çıkarımlar: Hiperglisemi, yenidoğanlarda hastalanma ve ölüm açısından önemli bir risk etmeni olarak kabul edilmektedir. Yenidoğan bebeklerde doğum ağırlığı ve gebelik haftası azaldıkça hiperglisemi sıklığı artmaktadır. Damardan glükoz enfüzyonu uygulanan tüm bebeklerin, glükoz düzeyleri sabit olana kadar kan glükoz düzeyleri yakından takip edilmelidir.